Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.
Ἀπόψεις καὶ Κρίσεις
Πρόοδος ἡ καύση νεκρῶν;
13 Μαρτίου, 2025
Μὲ ἕνα προκλητικὸ κείμενο ὁ πρόεδρος τῆς Ἑλληνικῆς Κοινωνίας Ἀποτέφρωσης, Ἀντώνης Ἀλακιώτης, ἐπιτίθεται στὴν Ἐκκλησία γιὰ τὸ θέμα τῆς ἀρνήσεως τῆς ἀποτεφρώσεως, παρουσιάζοντάς την ὡς… ὀπισθοδρομικὴ καὶ ὑποστηρίζοντας ὅτι ὀφείλει καὶ ἐκείνη νὰ υἱοθετήσει ὡς ἐπιλογὴ καὶ τὴν καύση τῶν νεκρῶν! Γράφει ὁ κ. Ἀλακιώτης ὅτι «ἡ ἐκταφὴ τῶν νεκρῶν εἶναι μία πράξη μακάβρια» καὶ ὅτι «ἡ αὐστηρὴ στάση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου στὴν ἐπιλογὴ τῆς ἀποτέφρωσης συχνὰ προτρέπει συγγενεῖς νεκρῶν, ποὺ ἡ τελευταία τους ἐπιθυμία ἦταν ἡ ἀποτέφρωση, ἀντὶ νὰ τοὺς ἀποτεφρώσουν νὰ τοὺς θάβουν. Αὐτὸ δὲν εἶναι μισαλλοδοξία; Αὐτὸ εἶναι ντροπὴ γιὰ τὸν πολιτισμό μας».
Στὸ ἀπαράδεκτο καὶ συκοφαντικὸ αὐτὸ κείμενο τοῦ κ. Ἀλακιώτη ἀπάντησε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χαλκίδος κ. Χρυσόστομος μὲ μία ἐξαιρετικὴ ἐπιστολή, στὴν ὁποία ἀνάμεσα στὰ ἄλλα γράφει:
Εἶναι ὄντως μακάβρια πράξη ἡ ἐκταφὴ τῶν νεκρῶν καί, ἐὰν ναί, γιατί;
Ἐπειδὴ ὁ ἄνθρωπος στὰ γυμνὰ ὀστὰ βλέπει τὴν ματαιότητα τῶν προσκαίρων πραγμάτων ἢ γιατὶ θυμᾶται τὸν θάνατο;… Ἡ στοργικὴ καὶ ἀληθινὰ συμπονετικὴ Ἐκκλησία διακηρύσσει τὴν ἐκ νεκρῶν ἀνάσταση τῶν ἀνθρώπων καὶ τὴν ζωοποίηση αὐτῶν τῶν ξηρῶν ὀστῶν! Ἐὰν ἡ ἐκταφὴ δὲν γίνει μὲ τὶς ἐκκλησιαστικὲς προβλέψεις ἱεροπρεπείας… αὐτὸ πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ διορθωθεῖ. Ἀλλ’ αὐτὸ δὲν δικαιολογεῖ τὴν ἀποτέφρωση!
Ἡ παράδοση τοῦ ἀνθρώπινου σώματος τῶν συγγενῶν μας καὶ τῶν φίλων μας στὴν φωτιὰ εἶναι λιγότερο μακάβρια;
Ἡ νεκρώσιμη ἀκολουθία στὸν Ἱερὸ Ναό… καὶ ἡ εἰδικὴ ἐπὶ τοῦ τάφου ἱερὰ ἀκολουθία… λειτουργεῖ παρηγορητικὰ στοὺς συγγενεῖς… Στὸ ἀποτεφρωτήριό σας τελεῖται νεκρώσιμη ἀκολουθία;
Ἀναφέρετε ὅτι θεσμικοὶ παράγοντες, ἐπισκεφθέντες τὶς ἐγκαταστάσεις σας, ἐθαύμασαν ἐπὶ τέλους τὸν πολιτισμὸ καὶ τὴν πρόοδο! Δηλαδή, ὅλοι οἱ ἄλλοι ποὺ συνειδητὰ ἐπιλέγουμε τὴν ταφὴ καὶ ὁδεύουμε τὴν ὁδὸ τῆς ἀναπαύσεως πρὸς τὰ Κοιμητήρια αἰῶνες τώρα, δὲν εἴμαστε πολιτισμένοι; Εἶναι, μήπως, λίγο ρατσιστικὸ αὐτό;
Σὲ τοῦτο τὸν τόπο, ἀγαπητέ, ἀνέκαθεν θάβαμε τοὺς ἀνθρώπους καὶ καίγαμε τὰ σκουπίδια!!! Τώρα, θὰ θάβουμε τὰ σκουπίδια καὶ θὰ καῖμε τοὺς ἀνθρώπους; Καὶ τοῦτο θὰ εἶναι πρόοδος, πολιτισμὸς καὶ ἐκσυγχρονισμός;
Τελειώνοντας, θέλω νὰ θυμίσω ὅτι εἶμαι Μητροπολίτης σὲ ἕναν τόπο, ποὺ τὸν ἁγιάζει τὸ ὁλόσωμο, ἄφθαρτο καὶ θαυματοποιὸ ἱερὸ λείψανο τοῦ Ὁσίου Ἰωάννου τοῦ Ρώσου, ποὺ εὐτυχῶς δὲν ἀποτεφρώθηκε, ὅταν ἀπέθανε, ἀλλ’ ἐτάφη!!! Αὐτὸν εἶχαν οἱ ξεριζωμένοι καταφύγιό τους… Ἂς ἔχετε, ἀγαπητέ, καὶ ἂς ἔχουμε τὴν εὐλογία καὶ τὶς πρεσβεῖες του, τοῦ ὁλόσωμου Ἁγίου ποὺ προαναγγέλλει σιωπηρὰ καὶ εὔλαλα τὴν Ἀνάσταση!
ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ Ο ΣΩΤΗΡ
