Πολέμησέ την!
Τι είναι αυτό που…
Αποτελεί για κάποιους καθημερινή συνήθεια.
Κόβει χρόνια από τη ζωή μας, χωρίς να είναι αρρώστια.
Ξέρει να βρίσκει τα αρνητικά σε κάθε περίσταση.
Μπορεί να καταστρέψει ακόμη και τις πιο όμορφες στιγμές.
Κουράζει και αυτόν που το έχει και τους γύρω του.
Δεν λύνει κανένα από τα προβλήματα, παρά τη διαρκή αναφορά σε αυτά.
Φέρνει άγχος και ξεσπάσματα.
Τι είναι;;;
Η γκρίνια!
Η γκρίνια δεν είναι μια αθώα συνήθεια. Δεν είναι άμυνα ούτε φέρνει λύσεις στα προβλήματα.
Είναι μια κατάσταση που κατατρώει την ψυχή μας και ροκανίζει τη σχέση μας με τους άλλους. Πολλές φορές τυφλώνει τον νού μας και δεν μας επιτρέπει να βλέπουμε τα θαύματα του Θεού. Θυμήσου και τους Εβραίους, στην πορεία τους από την Αίγυπτο προς τη Γη της Επαγγελίας. Σε όλη αυτή την πορεία ο Θεός θαυματουργούσε διαρκώς. Όμως, εκείνοι έμεναν συνεχώς ανικανοποίητοι, γογγύζοντας για τις δυσκολίες που συναντούσαν. Γι’ αυτό και ο Θεός δεν ευλόγησε τον κόπο τους. Όσοι ξεκίνησαν από την Αίγυπτο δεν μπόρεσαν τελικά να φτάσουν στη Γη της Επαγγελίας, με εξαίρεση δύο ανθρώπους!
Βάλε, λοιπόν, τα δυνατά σου και πολέμησε την γκρίνια…
Θυμήσου ότι η γκρίνια δεν έχει απολύτως τίποτε να σου προσφέρει.
Σκέψου μήπως οι λόγοι που σε οδηγούν στην γκρίνια είναι πολύ μικρής σημασίας.
Προσπάθησε να δείς τα θετικά κάθε κατάστασης.
Μίλησε με ήρεμο τρόπο γι’ αυτά που σε αναστατώνουν.
Δείξε κατανόηση στους γύρω σου και στις δύσκολες συμπεριφορές τους.
Θυμήσου ότι η γκρίνια κάνει τις δυσκολίες να φαίνονται ακόμη πιο βαριές και μπορεί να χαλάσει πολύ όμορφες σχέσεις.
Αν φτάσεις να δοξάζεις τον Θεό και για τα λυπηρά, τότε Εκείνος θα γεμίζει την ψυχή σου με ειρήνη και χαρά.
Θυμήσου και τα λόγια του αγίου Παισίου:
«Στην κακομοιριά οφείλεται (η γκρίνια) και με τη δοξολογία την κάνει κανείς πέρα. Η γκρίνια γεννά γκρίνια και η δοξολογία γεννά δοξολογία».
Σιλουανή
Περιοδικό «ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΙΚΗ», Μάϊος 2026


Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.
