Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.
Ὁ Ἅγιος Νεομάρτυς Γεώργιος καταγόταν ἀπό τήν Σόφια τῆς Βουλγαρίας καί ἀπό ἐκεῖ μετέβη στήν Ἀδριανούπολη τῆς Θράκης. Ἐκεῖ ἐπισκέφθηκε κάποιον Τοῦρκο τοξοποιό, γιά νά διορθώσει τό τόξο του. Ὅταν κάποια στιγμή ὁ Τοῦρκος ἐξύβρισε τό Ὄνομα τοῦ Κυρίου, ὁ Γεώργιος ἀντέδρασε καί ὁμολόγησε τήν πίστη του στόν Χριστό. Τότε οἱ παριστάμενοι Τοῦρκοι τόν συνέλαβαν καί, ἀφοῦ τόν ἔδειραν ἀλύπητα, τόν ὁδήγησαν στόν κριτή, ἐνώπιον τοῦ ὁποίου ὁ Ἅγιος μέ παρρησία καί πνευματική ἀνδρεία ἔμεινε σταθερός στήν πατρώα εὐσέβεια. Μετά ἀπό φρικώδεις βασάνους, τόν ἔκαψαν ζωντανό τήν Μεγάλη Τρίτη τοῦ ἔτους 1437.
