Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.
Ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυς Φιλόσοφος (Νικολάγιεβιτς Ὀρνάτσκϊυ) ἔζησε τό 19ο καί 20ο αἰώνα μ.Χ. Τό 1885 τελείωσε τή θεολογική ἀκαδημία τῆς Ἁγίας Πετρουπόλεως καί νυμφεύθηκε τήν Ἑλένη Ζαοζέρκοϋ. Χειροτονήθηκε πρεσβύτερος καί ἐργάσθηκε ποιμαντικά ἀναπτύσσοντας ἕνα τεράστιο φιλανθρωπικό καί ἱεραποστολικό ἔργο. Συνδέθηκε πνευματικά μέ τόν Πατριάρχη Τύχωνα καί κατά τήν διάρκεια τοῦ πρώτου παγκοσμίου πολέμου στάθηκε στό πλευρό τῶν τραυματισμένων στρατιωτῶν καί τῶν οἰκογενειῶν τους. Ὁ υἱός του Νικόλαος ὑπηρετοῦσε μέ ἀνώτερο βαθμό στό 9ο τάγμα τοῦ Ρωσικοῦ καί ὁ υἱός του Βόρις εἶχε διορισθεῖ ὡς ἀρχηγός τῆς 23ης ταξιαρχίας πυροβολικοῦ καί πολέμησε ἡρωικά στό αὐστρο-οὑγγρικό μέτωπο.
Μετά τήν ἐπανάσταση τοῦ 1917, ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυς Φιλόσοφος συνελήφθη, στίς 9 Αὐγούστου 1918, μαζί μέ τούς υἱούς του ἀπό ἄνδρες τῆς κρατικῆς ἀσφάλειας, πού τούς μετέφεραν στίς φυλακές τῆς Κροστάνδης. Ἐκτελέσθηκαν διά τουφεκισμοῦ, δίδοντας ἔτσι τή μαρτυρία τῆς πίστεώς τους στόν Κύριο καί Θεό μας.
