Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.
Στάθηκε στόλισμα τῶν ἀσκητῶν τοῦ ὄρους τῆς Νιτρίας καί ἦταν σύγχρονος τῆς Ἅγιας Μελάνης καί τοῦ Ἁγίου Ἰσιδώρου.
Ὁ Ὅσιος Παμβῶ ἦταν μεγάλος σέ ὅλα του. Στήν εὐσέβεια, στήν ὁμιλία, στή σιωπή, στή συμβουλή, στήν ἐπιείκεια, στήν αὐστηρότητα, στήν πείρα, στή γνώση, στή σοφία, στήν ἁπλότητα καί γενικά παντοῦ.
Ἀνέδειξε θαυμάσιους μαθητές, ὅπως τόν ἐπίσκοπο Διόσκορο, τόν Ἄμμωνα καί τόν Ἰωάννη, τόν ἀνεψιό τοῦ Δρακοντίου. Ἐνῶ ἦταν πάντοτε ἐγκρατής καί σκληραγωγημένος, εἶχε ὑγεία ἀκμαία καί στή ζωή του δέν ἀρρώστησε καθόλου.
Ὁ θάνατός του ὑπῆρξε ὄχι μόνο ἥσυχος καί ἀνώδυνος, ἀλλά καί εὐχάριστος, πρός τόν οὐράνιο Πατέρα. Τόν κήδευσαν τά πνευματικά του παιδιά, δοξολογώντας τόν Θεό, πού τούς ἀξίωσε νά διδαχτοῦν ἀπό τόν μεγάλο αὐτό ἀσκητή.
