Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.
Εἶναι ἡ γνωστή ποιήτρια, πού ἔζησε στά χρόνια τοῦ βασιλιά Θεοφίλου (829 – 842). Τήν μνήμη της δέν ἀναφέρει κανένας Συναξαριστής. Καί ὅμως οἱ Κάσιοι, ἀπό τή συγγένεια τοῦ ὀνόματός της μέ τό νησί τους, καθιέρωσαν τήν μνήμη αὐτῆς τήν 7η Σεπτεμβρίου καί ὁ Γεώργιος Σασσός ὁ Κάσιος φιλοπόνησε καί εἰδική Ἀκολουθία, πού δημοσιεύθηκε στήν Ἀλεξάνδρεια τό 1889 στό τυπογραφεῖο τῆς «Μεταρρυθμίσεως».
Τό παράδοξο ὅμως εἶναι, ὅτι ἡ Ἀκολουθία αὐτή ἀφιερώθηκε στόν Πατριάρχη Ἀλεξανδρείας Σωφρόνιο, πού ὁ ἴδιος στήν συνέχεια τήν ἔδωσε γιά ἐκτύπωση στόν Μητροπολίτη Θηβαΐδας Γερμανό (τήν 1η Σεπτεμβρίου 1889) καί ἔτσι, ἐπισημοποιήθηκε κατά κάποιο τρόπο ἡ ἁγιοποίηση τῆς Κασσιανῆς ἀπό τήν Ἐκκλησία τῆς Ἀλεξανδρείας, ὅπως τό ποθοῦσαν oἱ κάτοικοι τῆς Κάσου.
