Άνοιξε το ΤΡΙΩΔΙΟ…
Το ασπάστηκε ευλαβικά ο πρωτοψάλτης, εκεί στην εικόνα του Χριστού, που είχε τη θέση του κατά την εκκλησιαστική τάξη, και με το θαμπό φως του σαββατιανού εσπερινού, το έβαλε στο αναλόγιο, όπως κάθε χρόνο. Κι άνοιξε αργά το βαρύ λειτουργικό βιβλίο που έγραφε· ΤΡΙΩΔΙΟΝ.
Και τούτο σήμαινε πως η πνευματική ανάβαση των δέκα εβδομάδων που όρισε η Μάνα Εκκλησία από την Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου μέχρι το Μεγάλο Σάββατο ξεκίνησε. Πορεία ανοδική, αγωνιστική, βήμα βήμα. Προσκεκλημένοι όλοι. Εφόδια ισχυρά και αποτελεσματικά. Βιώματα δυνατά. Σώμα, νους και ψυχή ρίχνονται σε αγώνα νηστείας, προσευχής, μετανοίας. Κι όμως· Κάποιοι σαν να μην πήραν είδηση. Άκουσαν άλλων τις φωνές και παρεξήγησαν. Νόμισαν δυστυχώς πως το Τριώδιο είναι καρναβάλι, διασκέδαση, φαγοπότι, ξεφάντωμα, εκτόνωση… Πόσο μακριά απ’ το αληθινό νόημα της πιο σημαντικής εορτολογικής αυτής περιόδου βρίσκονται!
Άνοιξε το ΤΡΙΩΔΙΟ! Λειτουργικό βιβλίο και ταυτόχρονα η ιερότερη και κατανυκτικότερη εόρτια χρονική περίοδος της εκκλησιαστικής ζωής. Με έναν λατρευτικό πλούτο θαυμαστό! Υπέροχοι ύμνοι, καταπληκτικές ακολουθίες, μοναδικά αναγνώσματα, που δημιουργούν κατάνυξη και εγρήγορση, διάθεση μετανοίας και συντριβής σε κάθε ορθόδοξη ψυχή που αγωνίζεται να συναισθανθεί τη λαθεμένη της πορεία, να τη διορθώσει και να επαναπροσδιορίσει τη σχέση της με τον Θεό και τους ανθρώπους. Κι έτσι να προετοιμαστεί για να ζήσει το Πάθος και την Ανάσταση. Και η χάρη του Θεού σκορπά τα δώρα Της, αλλάζει τους πιστούς, τους ημερεύει, τους γαληνεύει, τους δίνει ουράνια βιώματα.
Άνοιξε το Τριώδιο! Μπες κι εσύ σε αυτόν τον πνευματικό αγώνα με χαρά, με αποφάσεις και στόχους, για να γνωρίσεις τον εαυτό σου, να γίνεις καλύτερος, να αλλάξεις αποφασιστικά κάποιες λανθασμένες επιλογές σου, με πίστη κι ελπίδα ότι ο Θεός είναι δίπλα σου, στήριγμά σου και οδηγός σου.
Τα έπαθλα σε περιμένουν.
ΚΑΛΟΝ ΑΓΩΝΑ!
ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΙΚΗ


Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.
