Ὁἱ Ὅσιοι Ἀδριανός καί Βογολέπιος ἔζησαν στή Ρωσία κατά τόν 15ο αἰώνα μ.Χ. Ὑπῆρξαν πνευματικά τέκνα τοῦ Ὁσίου Παϊσίου τοῦ Οὔγκλιχ, ἱδρυτή τῆς μονῆς τῆς Θεοτόκου τῆς Προστάτιδος στό Οὔρλικ καί τά ὀνόματά τους ἐμφανίζονται στό Βίο τοῦ Ὁσίου Παϊσίου, πού συντέθηκε κατά τόν 16ο ἢ 17ο αἰώνα μ.Χ. Ἀπό αὐτή τήν διήγηση πληροφορούμεθα ὅτι ὁ Ὁσιος Ἀδριανός ἦταν ἕνας ἀπό τούς πρώτους δέκα μαθητές τοῦ Ὁσίου Παϊσίου καί ἀποθηκάριος τῆς μονῆς. Ἦταν πρωταγωνιστής, μαζί μέ τόν Ὅσιο Παΐσιο, σέ μία θαυματουργική ἐμφάνιση τῆς Θεοτόκου, κατά τό 1472.
Ὁ Ὅσιος Ἀδριανός ἐνταφιάσθηκε κοντά στόν τάφο τοῦ Ὁσίου Παϊσίου.
Ὁ ἄλλος μαθητής τοῦ Ὁσίου Παϊσίου, ὁ Βογολέπιος, πρίν νά ἐγκαταβιώσει στό μοναστήρι, ἐργαζόταν σέ ἕνα φοῦρνο καί συνέχισε αὐτό τό διακόνημα καί μέσα στό μοναστήρι.
Καί μέ τόν Ὅσιο Βογολέπιο συνδέεται, ἐπίσης, μία διήγηση γιά μιά θαυμαστή ἐμφάνιση τῆς Παναγίας. Ἐνῶ ἀντλοῦσε νερό ἀπό τόν ποταμό Βόλγα, εἶδε νά ἐπιπλέει στά ὕδατα τοῦ ποταμοῦ μία εἰκόνα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου λουσμένη σέ οὐράνιο φῶς: ἦταν ἡ θαυματουργή εἰκόνα τῆς Θεοτόκου τῆς Προστάτιδος. Ἀφήνοντας τό δοχεῖο στό νερό ὁ Ὅσιος Βογολέπιος ἔτρεξε βιαστικά στό μοναστήρι καί διηγήθηκε τό γεγονός στόν Ὅσιο Παΐσιο. Ὁ Ἅγιος μοναχός, μαζί μέ τόν Ὅσιο Ἀδριανό, τόν Ὅσιο Βογολέπιο καί ἕναν ἄλλο μοναχό, πού ὀνομαζόταν Βασσιανός, μετέφεραν μέ εὐλάβεια τήν εἰκόνα στό μοναστήρι.
Ὁ Ὅσιος Βογολέπιος κοιμήθηκε μέ εἰρήνη.
Κοινοποίηση
Δείτε Επίσης


Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.