Η Ἁγία Μάρτυς Ἀγριππίνα ἐγεννήθηκε στή Ρώμη καί καταγόταν ἀπό περιφανεῖς καί ἰσχυρούς γονεῖς πού τήν ἀνέθρεψαν μέ παιδεία καί νουθεσία Κυρίου. Προόδευσε τόσο στήν πίστη στόν Χριστό ὥστε ἐπόθησε τήν παρθενία καί τήν ἁγνότητα. Μέ τήν ἐλεημοσύνη καί τή φιλανθρωπία ἐκέρδισε τήν ἐκτίμηση τῆς χριστιανικῆς κοινότητας. Συκοφαντήθηκε ὅμως ἀπό τούς εἰδωλολάτρες ὅτι ἀποσπᾶ τά νέα κορίτσια ἀπό τά εἴδωλα καί τά ὁδηγεῖ στόν Χριστό, ὅτι καταφρονεῖ καί δέν ὑπολογίζει τούς νόμους τοῦ βασιλέως, ὅτι δέν σέβεται τούς ἄρχοντες καί ὅτι διακηρύττει δημόσια πώς ὁ Χριστός εἶναι Θεός καί δημιουργός ὁλόκληρου τοῦ σύμπαντος. Τήν κατέδωσαν λοιπόν στόν ἄρχοντα καί τήν ὁδήγησαν σ’ αὐτόν, ἐνῶ τή συνόδευαν ἡ Βάσσα, ἡ Παύλα καί ἡ ἄριστη Ἀγαθονίκη.
Ἀρνούμενη ἡ Ἀγριππίνα νά προδώσει τήν πίστη της, ἐμαρτύρησε μεταξύ τῶν ἐτῶν 253 – 260 μ.Χ. Τό ἱερό λείψανό της μετακόμισαν στή Σικελία ἡ Βάσσα, ἡ Παύλα καί ἡ Ἀγαθονίκη καί ἔγινε πρόξενος πολλῶν θαυμάτων.
Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx
Ἀπολυτίκιον. Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Θείῳ Πνεύματι, κραταιωθεῖσα, ἠνδραγάθησας, γενναιοφρόνως, Ἀγριππῖνα παρθενίας ὀσφράδιον· ὅθεν Χριστοῦ δοξασθεῖσα τῇ χάριτι, πηγάς θαυμάτων βλυσταίνεις τοῖς πέρασι. Μάρτυς ἔνδοξε, Χριστόν τόν Θεόν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τό μέγα ἔλεος.
Κοντάκιον. Ἦχος β’. Τοῖς τῶν αἱμάτων σου.
Ὥσπερ παρθένον σεμνήν καί ἀμόλυντον, καί ἀθληφόρον στερράν καί ἀήττητον, Χριστός σε λαμπρῶς προσελάβετο, καί θαυμαστῶς Ἀγριππῖνα ἐδόξασεν, ὁ μόνος ὑπάρχων Φιλάνθρωπος.
Μεγαλυνάριον.
Φίλτρῳ πτερωθεῖσα τῷ ἱερῷ, νύμφη ἀνεδείχθης, τοῦ Σωτῆρος πανευπρεπής, οὗ ἰχνηλατοῦσα, μαρτυρικῶς τό πάθος, τῆς τούτου Ἀγριππῖνα, εὐκλείας ἔτυχες.


Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.