Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.
Η Ἁγία Μεγαλομάρτυς Ξενία γεννήθηκε στήν Καλαμάτα τό 291 μ.Χ. ἀπό γονεῖς εὐσεβεῖς καί φιλόθεους, τό Νικόλαο καί τή Δέσποινα, πού κατάγονταν ἀπό τά ἀνατολικά μέρη τῆς Ἰταλίας. Ἐξαιτίας τῶν διωγμῶν κατά τῶν Χριστιανῶν κατά τούς χρόνους ἐκείνους κατέφυγαν στήν Καλαμάτα καί ἐγκαταστάθηκαν σέ κάποιο ἀγρόκτημα ἔξω ἀπό τήν πόλη, διότι ὁ πατέρας της ἦταν γεωργός.
Ἀπό μικρή ἡλικία ἡ Ξενία στόλιζε τήν ψυχή της μέ νηστεῖες, ἐγκράτεια, σιωπή, ἀδιάλειπτη προσευχή, δάκρυα καί ἀγρυπνίες, φιλανθρωπία καί ἐλεημοσύνη. Ὅταν κάποτε συνάντησε τήν Ἁγία ὁ ἔπαρχος τῆς περιοχῆς Δομετιανός, θαμπώθηκε ἀπό τήν ὀμορφιά της καί θέλησε νά τήν κάνει γυναίκα του. Ἀλλά ἡ Ξενία ἀρνήθηκε σθεναρά νά ἀλλάξει τήν πίστη της καί νά γίνει σύζυγος εἰδωλολάτρη ἄρχοντα. Τότε ὁ Δομετιανός ἔδωσε ἐντολή καί τήν συνέλαβαν. Ἡ Ἁγία βασανίσθηκε ἀνηλεῶς καί ἀποκεφαλίσθηκε τό 318 μ.Χ. Ἔτσι εἰσῆλθε στήν χαρά τοῦ Κυρίου της καί ἔλαβε τό ἀμαράντινο στέφανο τῆς δόξας.
