Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.
Η Ἁγία Ταμάρα ἡ Μεγάλη, βασίλισσα τῆς Γεωργίας, γεννήθηκε περί τό 1165 καί καταγόταν ἀπό τήν ἀρχαία γεωργιανή δυναστεία τῶν Μπαγκραντίντ. Τό 1178 συνεβασίλευσε μέ τόν πατέρα της Γεώργιο τόν Γ’. Ἡ βασιλεία τῆς Ταμάρας ἔμεινε γνωστή στή Γεωργιανή Ἱστορία ὡς Χρυσή Ἐποχή. Ἡ Ἁγία διακρινόταν γιά τήν μεγάλη εὐλάβειά της καί τό ἱεραποστολικό της ἔργο. Συνεχίζοντας τό ἔργο τοῦ παπποῦ της, Ἁγίου Δαβίδ († 26 Ἰανουαρίου), διέδωσε τόν Χριστιανισμό σέ ὅλη τήν Γεωργία καί ἀνήγειρε ναούς καί μονές. Τό 1204, ὁ κυβερνήτης τοῦ σουλτανάτου Ρούμα, ὁ Ρούκν-ἐν-Ντίν, ἔστειλε μία διαταγή στή βασίλισσα Ταμάρα, σύμφωνα μέ τήν ὁποία ἡ Γεωργία ἔπρεπε νά ἀρνηθεῖ τήν πίστη στόν Χριστό καί νά ἀσπασθεῖ τόν Μουσουλμανισμό.
Ἡ Ἁγία Ταμάρα ἀρνήθηκε καί σέ μία ἱστορική μάχη, κοντά στή Βασιανή, ὁ γεωργιανός στρατός νίκησε τούς Μουσουλμάνους. Ἡ σοφή καί δίκαιη βασιλεία τῆς Ἁγίας Ταμάρας τῆς χάρισε τήν ἀγάπη τοῦ λαοῦ της. Ἡ Ἁγία διῆλθε τά τελευταία χρόνια τοῦ βίου της στό μοναστήρι τῶν Σπηλαίων τῆς Μπάρζια. Τό κελί της συνδεόταν μέ τήν ἐκκλησία μέ ἕνα παράθυρο, διά μέσου τοῦ ὁποίου μποροῦσε νά προσεύχεται στόν Θεό κατά τήν διάρκεια τῶν ἱερῶν Ἀκολουθιῶν. Κοιμήθηκε μέ εἰρήνη τό 1213 καί συγκαταριθμήθηκε στή χορεία τῶν Ἁγίων.
Ἡ μνήμη τῆς Ἁγίας Ταμάρας τιμᾶται, ἐπίσης, καί τήν Κυριακή τῶν Μυροφόρων.
