Ὁ Ἅγιος Ἀδριανός, ὁ ὁποῖος ἔζησε τήν ἐποχή τοῦ αὐτοκράτορα Μαξιμιανοῦ, ἦταν χριστιανός, παντρεμένος μέ τήν Ναταλία.
Μία μέρα λοιπόν εἶδε 23 χριστιανούς, νά εἶναι ἕτοιμοι νά μαρτυρήσουν γιά τήν πίστη τους. Ὁ Ἀδριανός ἐντυπωσιάστηκε ἀπό αὐτά πού ἄκουσε καί δήλωσε στούς εἰδωλολάτρες ὅτι εἶναι καί αὐτός χριστιανός. Ἀμέσως τόν ἔπιασαν καί τόν ἔκλεισαν στήν φυλακή. Ἐκεῖ πῆγε ἡ Ναταλία νά τοῦ συμπαρασταθεῖ καί νά τοῦ πεῖ νά μήν λυγίσει.
Πράγματι ο Ἀδριανός, ἀφοῦ ὑπέμεινε πολλά καί φρικτά βασανιστήρια παρέδωσε τό πνεῦμα του στον Κύριο. Ἀξιοσημείωτο εἶναι, ὅτι ὅταν οἱ εἰδωλολάτρες ἐπιχείρησαν νά τοῦ κάψουν τό σῶμα, ξέσπασε μία δυνατή νεροποντή ἡ ὁποία ἔσβησε τή φωτιά.
Τό σῶμα του ἐνταφιάστηκε ἀπό τήν γυναῖκα του τήν Ναταλία, ἡ ὁποία μετά ἀπό λίγο καιρό θάφτηκε δίπλα του, ἀφοῦ μαρτύρησε καί αὐτή γιά τόν Χριστό.
Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx
Ἀπολυτίκιο. Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Ἀναφαίρετον, ὄλβον ἡγήσω, τήν σωτήριον, πίστιν τρισμάκαρ, καταλιπών τήν πατρῴαν ἀσέβειαν· καί τῷ Δεσπότῃ κατ’ ἴχνος ἑπόμενος, κατεπλουτίσθης ἐνθέοις χαρίσμασιν· Ἀδριανέ ἔνδοξε, Χριστόν τόν Θεόν ἱκέτευε, ὁμοῦ σύν Ναταλίᾳ τῇ θεόφρονι.
Κοντάκιον. Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.
Γυναικός θεόφρονος τούς θείους λόγους, ἐν καρδίᾳ θέμενος, Ἀδριανέ Μάρτυς Χριστοῦ, ἐν ταῖς βασάνοις προσέδραμες, σύν τῇ συζύγῳ, τό στέφος δεξάμενος.
Μεγαλυνάριον.
Λόγοις σε ἀλείφουσαν πρός ζωήν, τήν σύνευνον ἔχων, Ναταλίαν Ἀδριανέ, σύν αὐτῇ ἐδρέψω, ἐπιτηδείως Μάρτυς, καρπόν τόν ζωηφόρον, ἀθλήσας ἄριστα.


Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.