Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.
Ὁἱ Ἅγιοι Μάρτυρες Σάρβηλος καί Βεβαία (ἢ Βαρβαία) ἔζησαν κατά τήν ἐποχή τοῦ αὐτοκράτορα Τραϊανοῦ (98 – 117 μ.Χ.). Ὁ Ἅγιος Σάρβηλος ἦταν προηγουμένως ἱερέας τῶν εἰδώλων καί προσῆλθε στήν πίστη τοῦ Χριστοῦ κατηχηθείς καί βαπτισθείς ἀπό τόν Ἐπίσκοπο τῆς Ἐδέσσης Βαρσιμαῖο. Μαζί δέ μέ ἐκεῖνον ἀσπάσθηκε τήν ἀληθινή πίστη καί ἡ ἀδελφή του, ἡ ὁποία ὀνομαζόταν Βεβαία.
Μόλις ὁ τοπικός ἄρχοντας Λυσίας πληροφορήθηκε τήν μεταστροφή τῶν Ἁγίων στήν πίστη τοῦ Χριστοῦ, τούς συνέλαβε καί τούς ὑπέβαλε σέ φοβερά βασανιστήρια. Τούς ράβδισαν ἀνηλεῶς, ἔπειτα τούς κτύπησαν μέ σπαθιά, τούς ξέσκισαν τό πρόσωπο μέ αἰχμηρά ὄργανα. Τέλος, οἱ δήμιοί του, ἔκοψαν τίς τίμιες κεφαλές τῶν Ἁγίων τό ἔτος 110 μ.Χ.
Ἔτσι οἱ Ἅγιοι εἰσῆλθαν στή βασιλεία τοῦ Θεοῦ καί τήν χαρά τοῦ Κυρίου τους.
