Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.
Ὁ τόπος καταγωγῆς καί ὁ χρόνος ἀθλήσεως τοῦ Ἁγίου Μάρτυρος Γελασίου εἶναι ἄγνωστα. Αὐτός, κατά τούς χρόνους τῶν διωγμῶν, καταλήφθηκε ἀπό θεῖο ζῆλο, διεμοίρασε τά ὑπάρχοντά του στούς πτωχούς καί, ἀφοῦ ἐνδύθηκε λευκά ἱμάτια ἐπισκεπτόταν τούς διωκόμενους καί βασανιζόμενους Χριστιανούς, ἐζητοῦσε τίς εὐχές τους, κατασπαζόταν τίς πληγές τους, τούς ἐνεθάρρυνε στό μαρτύριό τους καί ἐφρόντιζε γιά τόν εὐπρεπή ἐνταφιασμό τους. Συλληφθείς, ἕνεκα τούτων, ἀπό τούς εἰδωλολάτρες καί, ἀφοῦ ὁμολόγησε τόν Χριστό ὡς Ἀληθινό Θεό, ἐβασανίσθηκε καί τέλος, ἀποκεφαλίσθηκε.
Ἔτσι ὁ Ἅγιος Μάρτυς Γελάσιος ἔλαβε τόν ἀμάραντο στέφανο τοῦ μαρτυρίου.
