Στούς Συναξαριστές ἀναφέρεται ὅτι ὁ Ἅγιος Μάρτυς Μαρίνος ἦταν ζηλωτής Χριστιανός καί, βλέποντας τούς Ἐθνικούς νά προσφέρουν θυσίες στούς ψεύτικους θεούς, κατέστρεψε τόν βωμό καί καταπάτησε τά εἰδωλόθυτα ὀμολογώντας ὅτι εἶναι Χριστιανός. Γιά τόν λόγο αὐτό τόν συνέλαβαν καί τόν κακοποίησαν μέ πέτρες καί ρόπαλα. Τοῦ συνέτριψαν τά δόντια καί τόν ἔσυραν ἀπό τίς τρίχες τῆς κεφαλῆς. Στό τέλος τόν παρέδωσαν δεμένο στόν ἄρχοντα τοῦ τόπου, ὁ ὁποῖος, μετά ἀπό βασάνους ἀπέκοψε τήν τίμια κεφαλή του.
Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx


Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.