Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.
Ὁ Ἅγιος Νεομάρτυς Νικόλαος Καραμάνος ἢ Κασσέτης, γεννήθηκε τό ἔτος 1623. Ἦταν ἔγγαμος καί ζοῦσε στή Σμύρνη.
Ὅταν κάποτε ἀγανάκτησε, εἶπε πάνω στόν θυμό του ὅτι θά γίνει Τοῦρκος. Οἱ παρευρισκόμενοι Τοῦρκοι μόλις ἄκουσαν αὐτόν τόν λόγο, τόν ἅρπαξαν καί τόν ὁδήγησαν στόν κριτή. Ἀνακρινόμενος στό κριτήριο ὁ Νικόλαος εἶπε μέ παρρησία ὅτι δέν θά ἀρνηθεῖ ποτέ τόν Ποιητή καί Σωτῆρα του, τόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, ὁ Ὁποῖος μέλλει νά κρίνει ζῶντες καί νεκρούς. Παρά τά μαρτύρια, τούς ραβδισμούς καί τή φυλάκιση, ἀκόμη καί τήν πίεση πού τοῦ ἄσκησαν ἡ μητέρα του καί ἡ σύζυγός του, ὁ Ἅγιος παρέμεινε ἀμετάθετος στήν πίστη. Ὁ κριτής τότε διέταξε καί ἔκαναν περιτομή στόν Μάρτυρα μέ τήν βία. Ὁ Ἅγιος συνεχῶς ὁμολογοῦσε καί φυλακίσθηκε γιά δεύτερη φορά.
Ἡ ἀντοχή καί καρτερία τοῦ Ἁγίου Νικολάου κατέπληξε τούς πάντες. Μετά ἀπό σκληρά βασανιστήρια, τά ὁποῖα κράτησαν τριάντα ἕξι ἡμέρες, ὁ Ἅγιος ὁδηγήθηκε στήν ἀγχόνη.
Ἔτσι τελειώθηκε μαρτυρικά τήν ἡμέρα τῆς Μεγάλης Πέμπτης τοῦ ἔτους 1657.
