Ὁ ἔνδοξος νεομάρτυρας τοῦ Χριστού Τριαντάφυλλος ἦταν ἀπό τήν Ζαγορά τῆς Μαγνησίας, πού βρισκόταν κοντά στό Βόλο.
Γεννήθηκε τό 1663. Ἐργαζόταν σάν ναύτης στά πλοῖα, καί ὅταν ἦταν 17 χρονῶν συνελήφθη γιά ἄγνωστη σέ μᾶς αἰτία, ἀπό τούς Τούρκους, πού τόν ἐκβίαζαν νά γίνει μωαμεθανός. Ὁ Τριαντάφυλλος ὅμως, τό εὐωδιαστό αὐτό λουλοῦδι τῆς Ὀρθοδοξίας, προτίμησε μύριους θανάτους παρά ν’ ἀρνηθεῖ τόν Χριστό.
Βασανίστηκε ποικιλοτρόπως, ἀλλά ἔμεινε ἀμετακίνητος στήν πίστη του φωνάζοντας: «Χριστιανός εἶμαι, δέν ἀρνοῦμαι τόν Σωτῆρα μου Χριστό».
Τελικά τόν θανάτωσαν στόν Ἱππόδρομο τῆς Κων/πόλεως μέ ἀποκεφαλισμό στίς 8 Αὐγούστου 1680. Ἦταν τότε 18 χρονῶν.
Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx
Ἀπολυτίκιον. Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Θείας πίστεως, ἔχων τήν χάριν, χαίρων ἤθλησας, ἀνδρειοφρόνως, Νεομάρτυς Χριστοῦ Τριαντάφυλλε· ὅθεν ὡς ῥόδον εὐφραίνεις ἡδύπνευστον, τήν Ἐκκλησίαν τῇ θείᾳ ἀθλήσει σου. Μάρτυς ἔνδοξε, Χριστόν τόν Θεόν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τό μέγα ἔλεος.
Κοντάκιον. Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.
Ἀθλητής ἀήττητος τῆς εὐσεβείας, ἀνεδείχθης Ἅγιε, καταβαλών τόν δυσμενῆ· ὅθεν Χριστός Τριαντάφυλλε, μαρτυρικῇ σε ἐδόξασε χάριτι.
Μεγαλυνάριον.
Χαίροις ὁ ἀθλήσας ὑπέρ Χριστοῦ, προθύμῳ καρδίᾳ, Τριαντάφυλλε Ἀθλητά· χαίροις Ζαγοραίων, ἀγλάϊσμα καί κλέος, οὓς φύλαττε καί φρούρει ταῖς ἱκεσίαις σου.


Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.