Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.
Ὁ Ἅγιος Ζαχαρίας γεννήθηκε κατά τό δεύτερο ἥμισυ τοῦ 6ου αἰῶνα μ.Χ. Ἐξελέγη Πατριάρχης Ἱεροσολύμων τό 609 μ.Χ. καί κατά τήν κατάληψη τῆς Ἱερουσαλήμ ἀπό τούς Πέρσες, τό ἔτος 614 μ.Χ., αἰχμαλωτίσθηκε καί ὁδηγήθηκε στήν Περσία. Ἀπό ἐκεῖ ἔγραψε σπουδαία ἐπιστολή πρός τήν Ἐκκλησία τῶν Ἱεροσολύμων μέ προτροπές γιά μετάνοια καί εὐσπλαχνία.
Ὅταν ὁ αὐτοκράτορας Ἡράκλειος νίκησε, τό 628 μ.Χ., τούς Πέρσες, ὁ Ἅγιος Ζαχαρίας ἐπέστρεψε στήν ἕδρα του μεταφέροντας τόν Τίμιο Σταυρό.
Ὁ Ἅγιος Ζαχαρίας κοιμήθηκε μέ εἰρήνη τό ἔτος 632 μ.Χ. Στό Ἱεροσολυμιτικό Κανοναριό ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου ἀναφέρεται στίς 31 Ἰανουαρίου καί στίς 28 Ὀκτωβρίου.
