Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.
Ἡ Ἁγία Γενεβιέβη ἐγεννήθηκε, κατά τήν παράδοση, περί τό 419 μ.Χ. στήν πόλη Ναντέρν, πού βρίσκεται κοντά στό Παρίσι. Ἀπό μικρή ἡλικία, μέ τήν χάρη τοῦ Θεοῦ, ἐνιωσε στήν καρδία της τήν μοναχική κλήση. Στήν καλλιέργεια αὐτοῦ τοῦ ἐσωτερικοῦ πόθου, συνετέλεσε καί ὁ πνευματικός της σύνδεσμος μέ τόν Ἅγιο Γερμανό τῆς Ὡξέρρης (378 – 448 μ.Χ.).
Μετά τήν κοίμηση τῶν γονέων της ἐκάρη μοναχή ἀπό τόν Ἐπίσκοπο τῆς πόλεως τῶν Παρισίων καί ἔφθασε σέ πνευματικά ὕψη ἀσκήσεως καί τελειότητος.
Ἡ Ὁσία Γενεβιέβη ἐκοιμήθηκε μέ εἰρήνη σέ ἡλικία 83 ἐτῶν. Ὁ Ναός τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων τῶν Παρισίων, στόν ὁποῖο ἀποτέθηκε τό ἱερό λείψανο της, ἔλαβε τό ὄνομά της. Εἶναι πολιοῦχος τῶν Παρισίων.
Κοινοποίηση
Δείτε Επίσης
