Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.
Ὁ Ὅσιος Ἀθανάσιος, ὁ Ὁμολογητής, γεννήθηκε στήν Κωνσταντινούπολη ἀπό πλούσιους καί εὐλαβεῖς γονεῖς. Σέ νεαρή ἡλικία προσῆλθε στή μονή Παυλοπετρίου, ἡ ὁποία βρίσκεται στόν κόλπο τῆς Νικομήδειας, μεταξύ τῶν χωρίων Παντειχίου καί Τούζλων καί ἐκεῖ ἐκάρη μοναχός.
Ὁ Ὅσιος Ἀθανάσιος συνδέθηκε διά φιλίας μέ τόν Θεόδωρο τόν Στουδίτη καί τόν Ἰωάννη, ἡγούμενο τῆς μονῆς Καθαρῶν († 27 Ἀπριλίου) καί ἀγωνίσθηκε σκληρά ὑπέρ τῆς Ὀρθοδοξίας κατά τήν περίοδο τῆς εἰκονομαχίας. Ἐπί αὐτοκράτορα Λέοντος τοῦ Ἰσαύρου (813 – 820 μ.Χ.) καταδιώχθηκε καί αὐτός μαζί μέ ἄλλους Ὁμολογητές τῆς πίστεως ὑπέρ τῶν ἁγίων εἰκόνων καί ἐξορίσθηκε.
Ὁ Ὅσιος Ἀθανάσιος ἀναδείχθηκε πηγή τῆς Ὀρθοδοξίας καί λιμένας τῆς Ἐκκλησίας καί κοιμήθηκε μέ εἰρήνη.
