Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.
Ἰεραπόστολος τῆς Ἑλλάδας κατά τούς χρόνους τῆς φραγκοκρατίας (μέσα 13ου αἰώνα – περί τό 1320).
Γεννήθηκε στή νῆσο Εὔριπο (Εὔβοια) ἀπό πλούσιους καί εὐγενεῖς γονεῖς. Οἱ γονεῖς τοῦ Γερασίμου κατάγονταν ἀπό τήν δυτική φραγκική οἰκογένεια τοῦ Ρήγα Φάτζου. Κατά τό δεύτερο μισό τοῦ 13ου αἰώνα, ὁ Γεράσιμος ἦλθε στό Σινᾶ, στήν Μονή τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης. Ἐκεῖ γνώρισε τό “ὑπερβάλλον” τῆς ἀρετῆς τοῦ Γρηγορίου τοῦ Σιναΐτου, προσκολλήθηκε σ’ αὐτόν καί ἔγινε ἕνας ἀπό τούς μαθητές του. Ἔτσι ἔφθασε σέ μεγάλο ὕψος πράξεως καί θεωρίας, ὥστε νά γίνει γιά τούς ἄλλους «ὑπόδειγμα καί ἀρχέτυπον τῶν καλῶν ἁπάντων» καί «ἐκμαγεῖον ἀρετῶν».
Ὅταν ὁ Γρηγόριος ὁ Σιναΐτης ἐγκατέλειψε τό Σινᾶ, ὁ μαθητής του Γεράσιμος τόν ἀκολούθησε καί ὅταν ἔφθασαν στήν Ἑλλάδα, στάθμευσαν γιά λίγο στούς Καλούς λιμένες τῆς Κρήτης, ἀπό ὅπου ὁ μέν Γρηγόριος ὁ Σιναΐτης κατευθύνθηκε στό Ἅγιον Ὄρος, ὁ δέ Γεράσιμος ἀποβιβάστηκε στήν ἠπειρωτική Ἑλλάδα, ὅπου καί ἔδρασε Ἱεραποστολικά.
Τελικά, ἐπέστρεψε ὡς μοναχός Γεράσιμος Σιναΐτης στήν ἰδιαίτερη πατρίδα του, τήν Εὔβοια.
