Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.
Ὁ Ὅσιος Σάββας, κατά κόσμον Στέφανος, ἐγεννήθηκε στή Θεσσαλονίκη ἀπό ἐπιφανή οἰκογένεια, τό 1280. Πρίν ἀπό τό τέλος τοῦ βίου τους οἱ εὐσεβεῖς γονεῖς του ἔλαβαν τό μοναχικό σχῆμα. Καί ὁ νεαρός Στέφανος, ἀφοῦ ἐμορφώθηκε κατά Θεόν, ἦλθε στό Ἅγιον Ὄρος καί ἐμόνασε στό Βατοπαιδινό Κελί στίς Καρυές ἔχοντας ὡς διακόνημα τήν καλλιγραφία. Ἡ ἐπιδρομή τῶν Καταλανῶν τόν ἀνάγκασε νά φύγει ἀπό τό Ὄρος καί νά εὑρεθεῖ στήν ἁγιοτόκο Κύπρο. Ἐκεῖ ἐπέλεξε ὡς ἄσκηση τήν διά Χριστόν σαλότητα. Ἐπί 10 χρόνια ἀσκήτεψε στά Ἱεροσόλυμα καί ἐπί μία διετία στό ὄρος Σινᾶ.
Μετά ἀπό πολλές περιπλανήσεις, χωρίς ποτέ νά ἐγκαταλείψει τήν ὁδό τῆς σκληρῆς ἀσκήσεως καί τῆς ἀδιάλειπτης προσευχῆς, ἐπέστρεψε στή μονή Βατοπαιδίου πρός συνέχιση τοῦ πνευματικοῦ του ἀγῶνος καί συνδέθηκε μέ τό βιογράφο του Ἅγιο Φιλόθεο Κόκκινο.
Τό 1342 ἀποστέλλεται στήν Κωνσταντινούπολη, ὡς μέλος ἁγιορειτικῆς ἀντιπροσωπείας, γιά τήν εἰρήνη τοῦ κράτους πού σπαρασσόταν ἀπό ἐμφύλιο πόλεμο. Ἀρνήθηκε νά δεχθεῖ τήν ἀνάρρησή του στόν πατριαρχικό θρόνο παρά τίς ἐπίμονες πιέσεις καί παρακλήσεις τοῦ αὐτοκράτορος, τοῦ κλήρου καί τοῦ λαοῦ.
Ὁ Ὅσιος Σάββας, μετά ἀπό θεοφιλή καί ἐπίπονο ἀσκητικό βίο, ἐκοιμήθηκε μέ εἰρήνη στή μονή τῆς Χώρας στήν Κωνσταντινούπολη.
Ἡ Ἐκκλησία τιμᾶ, ἐπίσης, τή μνήμη του, στίς 5 Ὀκτωβρίου.
