Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.
Ἡ ἱερά εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Γαλακτοτροφούσης, βρισκόταν ἀρχικά στή Λαύρα τοῦ Ὁσίου Σάββα στά Ἱεροσόλυμα. Κατά τόν 13ο αἰώνα μ.Χ. ἐπισκέφθηκε τή Λαύρα ὁ Ἅγιος Σάββας, Ἀρχιεπίσκοπος τῆς Σερβίας († 14 Ἰανουαρίου), στόν ὁποῖο ἀναφέρθηκε παράδοση σωσμένη στό μοναστήρι, κατά τήν ὁποία ὁ Ὅσιος Σάββας εἶχε πεῖ ὅτι ἡ εἰκόνα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῆς Γαλακτοτροφούσης θά δωριζόταν στόν Ἀρχιεπίσκοπο τῆς Σερβίας. Ἔτσι τοῦ χάρισαν τήν ἁγία εἰκόνα. Ὁ Ἅγιος Σάββας τήν πρόσφερε στή Μονή Χιλανδαρίου τοῦ Ἁγίου Ὄρους.
Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx
Ἀπολυτίκιον. Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Τήν θείαν σου Εἰκόνα ὡς τῆς δόξης σου σκήνωμα, Γαλακτοτροφοῦσα Παρθένε, προσκυνοῦντες δοξάζομεν· ἐκ ταύτης γάρ πηγάζεις μυστικῶς, τό γάλα τῶν ἀΰλων δωρεῶν, καί ἐκτρέφεις τάς καρδίας καί τάς ψυχάς, τῶν πίστει ἐκβοώντων σοι· δόξα τοῖς μεγαλείοις σου Ἁγνή, δόξα τοῖς θαυμασίοις σου, δόξα τῇ πρός ἡμᾶς σου ἀφάτῳ χρηστότητι.
Κοντάκιον. Ἦχος β’. Τήν ἐν πρεσβείαις.
Τήν μητρικῶς θηλάζουσαν ὥσπερ βρέφος, τόν ἐξ αὐτῆς ἀνερμηνεύτως γεννηθέντα, τήν μόνην Θεοτόκον ὑμνήσωμεν, τήν γαλακτοτροφοῦσαν Χριστόν τόν Θεόν ἡμῶν· πολλῶν γάρ κινδύνων ἡμᾶς ῥύεται.
Μεγαλυνάριον.
Γαλακτοτροφούσης τήν ἱεράν, καί σεπτήν Εἰκόνα, προσκυνήσωμεν ἀδελφοί· χάριν γάρ βλυσταίνει, ἀρρήτου συμπαθείας, καί θάλπει τάς καρδίας, καί τάς ψυχάς ἡμῶν.
