Τι λέει η Εκκλησία για τη Μετενσάρκωση;
-Τι είναι η μετενσάρκωση;
Είναι διδασκαλία των ανατολικών θρησκειών, κυρίως του Ινδουισμού και του Βουδισμού. Σύμφωνα με αυτήν, μετά τον θάνατο του ανθρώπου, η ψυχή του μπαίνει σε κάποιον άλλο άνθρωπο, ζώο ή φυτό. Αν οι πράξεις του είναι καλές –το «κάρμα » του δηλαδή–, η επόμενη μετενσάρκωση θα είναι καλύτερη, σαν βραβείο. Αν όχι, μπορεί να πέσει στην τάξη του ζώου ή του φυτού, για να τιμωρηθεί και να συνετισθεί (αν μπορεί να συνετισθεί ένα… φυτό)!Πιστεύουν ακόμη ότι αυτός ο κύκλος μετενσαρκώσεων είναι ατελείωτος και ονομάζεται «σαμσάρα». Στόχος είναι να απαλλαγεί ο άνθρωπος από αυτόν και να ενωθεί με την απρόσωπη συμπαντική αρχή, το Μπράχμαν, να διαλυθεί ουσιαστικά μέσα σε αυτό και να πάψει να υπάρχει ως ξεχωριστή οντότητα.
Για τα πολιτικά συστήματα των ανατολικών λαών (κυρίως της Ινδίας) είναι βολική αυτή η αντίληψη, γιατί έτσι κρατούν τους ανθρώπους υποταγμένους στην κοινωνική τάξη που βρίσκονται,ώστε να μη διεκδικούν κάτι καλύτερο (ελπίζοντας σε επόμενη μετενσάρκωση).
-Δέχεται η Εκκλησία μας αυτή την άποψη;
Η αντίληψη για τη μετενσάρκωση είναι ασυμβίβαστη με τη χριστιανική πίστη.
-Γιατί;
• Στην προς Εβραίους Επιστολή του λέει ο Απόστολος Παύλος: «ἀπόκειται τοῖς ἀνθρώποις ἅπαξ ἀποθανεῖν, μετά δέ τοῦτο κρίσις» (Ἑβρ. θ΄ 27), δηλαδή, κάθε άνθρωπος θα πεθάνει μία φορά και μετά θα κριθεί ανάλογα με τα έργα του.
• Σε ολόκληρη την Αγία Γραφή κάθε πρόσωπο έχει μόνο μία γέννηση και μία πορεία στη γη και κατόπιν περιμένει την κοινή ανάσταση, για να ενωθεί και πάλι η ψυχή με το μοναδικό της σώμα.
• Εάν ο Χριστός δεχόταν τη μετενσάρκωση, δεν θα έκανε νεκραναστάσεις (όπως στον Λάζαρο), αλλά ούτε και ο Ίδιος θα είχε αναστηθεί.Η ανάσταση καταργεί τον θάνατο. Γιατί να αναστηθεί,εάν θα μπορούσε να μετενσαρκωθεί;
• Στο Σύμβολο της Πίστεως (στο «Πιστεύω») ομολογούμε ότι ο Χριστός αναστήθηκε και Τον περιμένουμε να έρθει στη Δευτέρα Παρουσία Του ως Κριτής. Λέμε επίσης ότι προσδοκούμε και τη δική μας ανάσταση («προσδοκῶ ἀνάστασιν νεκρῶν»). Καμία αναφορά, ούτε υποψία για επάνοδο της ψυχής στη ζωή μέσα σε άλλο σώμα.
• Το Πρόσωπο του Κυρίου μας Ιησού Χριστού δεν είναι αποτέλεσμα μετενσαρκώσεων, όπως αυτοί ισχυρίζονται! Είναι άγιο, μοναδικό και ανεπανάληπτο, ένα Θεανθρώπινο Πρόσωπο με δύο φύσεις, τη θεϊκή και την ανθρώπινη, και γι’ αυτό μας σώζει.
• Τελικά, μήπως η θεωρία για τη μετενσάρκωση είναι ακόμη ένα τέχνασμα του διαβόλου, για να πείσει τον άνθρωπο ότι δεν θα δώσει λόγο σε κανέναν, όπως και να ζήσει τη ζωή του, αφού τον πείθει ότι θα …ακολουθήσει και άλλη ζωή; Όταν όμως ο καθένας συνειδητοποιήσει ότι δεν ισχύει… θα είναι πλέον αργά.
• Σύμφωνα με τη διδασκαλία της μετενσάρκωσης, δεν υπάρχει η μοναδικότητα του κάθε προσώπου.Η ζωή του ανθρώπου καθορίζεται από μια τυφλή αναγκαιότητα,στην οποία υπακούει υποχρεωτικά.Πόσο όμως ψηλά ανεβάζει η Ορθόδοξη πίστη τον άνθρωπο! Η ζωή μας είναι ένα υπέροχο δώρο του Θεού. Ο καθένας δεν είναι απλώς μοναδικός, αλλά και προικισμένος με θεϊκά χαρακτηριστικά, για να εκπληρώσει τον προορισμό του, να μοιάσει στον Θεό!
Φίλος
Περιοδικό «ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΙΚΗ», Ιούνιος 2026


Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.
