Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.
Ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυς Ὀνούφριος κατά κόσμον Ἀντώνιος Μαξίμοβιτς, γεννήθηκε στίς 2 Ἀπριλίου 1889 στήν ἐπαρχία τοῦ Χόλμ. Τό 1915 τελείωσε τήν ἐκκλησιαστική ἀκαδημία τῆς Ἁγίας Πετρουπόλεως καί τό 1915 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος καί τοποθετήθηκε ὡς ἐφημέριος σέ μία ἐνορία. Στίς 8 Ἰανουαρίου 1923 ἐξελέγη Ἐπίσκοπος τῆς Ὀδησσοῦ καί ὠφέλησε πνευματικά τό λαό τῆς πόλεως καί ἰδιαίτερα τούς νέους. Συνελήφθη ἀπό τό καθεστώς τῶν Μπολσεβίκων τό 1924, ἀλλά ἀφέθηκε ἐλεύθερος, γιά νά περάσει καί πάλι τήν δοκιμασία τῆς συλλήψεως τό 1927. Τό 1934 ἐκλέγεται Ἐπίσκοπος τῆς πόλεως Κούρσκ. Τό 1935 μετατίθεται στά Οὐράλια καί τό 1938 δολοφονεῖται γιά τή δράση του ἀπό ἀνθρώπους τοῦ καθεστῶτος.
