Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.
Ὁ Ὅσιος Ἰωάννης, ὡς ὁ μέγας Προφήτης Ἰερεμίας, ἀφοῦ ἁγιάσθηκε ἀπό βρέφος, ἐγεννήθηκε ἀπό γονεῖς εὐλαβικούς, τόν Λέοντα καί τήν Φωτεινή, καί πιστούς μετά ἀπό τήν ἐπαγγελία. Καί ἐδόθηκε ἀπό αὐτούς ταυτόχρονα μέ τή γέννηση ὡς δῶρο στόν Θεό καί ἀφιερώθηκε στήν Ἐκκλησία τῆς Ἐπισκοπῆς Γοτθίας κατά τούς χρόνους τῆς βασιλείας τοῦ Λέοντος τοῦ Ἰσαύρου. Ὅταν ὅμως ἔφθασε στό μέτρο τῆς πνευματικῆς καί σωματικῆς ἡλικίας, καί ἔπρεπε αὐτός νά ἀνέλθει στό θρόνο τῆς ἀρχιερωσύνης, ἀφοῦ ἐψηφίσθηκε ἀπό τόν ἴδιο τό λαό, ἀπεστάλει στήν Ἰβέρια καί ἐχειροτονήθηκε ἀπό τόν Ἀρχιερέα πού ἦταν ἐκεῖ, ἐξαιτίας τοῦ ὅτι στήν Κωνσταντινούπολη ἐπικρατοῦσε ἡ αἵρεση τῶν Εἰκονομάχων. Καί ἀφοῦ ἐπέστρεψε καί ἄριστα διαποίμανε τό ποίμνιό του, μεταφέρθηκε στήν Κωνσταντινούπολη μετά τό θάνατο τοῦ Ἰσαύρου. Καί ἀφοῦ ἔγινε δεκτός ἀπό τή βασίλισσα Εἰρήνη, ἐπέστρεψε στό ποίμνιό του.
Παρέμεινε ἁπλός, ταπεινόφρων, φτωχός καί ἀφιλάργυρος, ἀδελφός τῶν ἱερέων, πατέρας τῶν λαϊκῶν του, ἀλλά κάποια αἱματηρή στάση ἀνάγκασε τόν καλό ποιμένα νά καταφύγει μέ πολλούς Χριστιανούς στήν Ἀμάστριδα τοῦ Εὐξείνου Πόντου. Ἐκεῖ ἔμεινε ἐπί τέσσερα χρόνια καί ἐκοιμήθηκε μέ εἰρήνη, μή παύων νά ἐλεεῖ μέχρι τήν τελευταία του ἀναπνοή.
