Η Ἁγία αὐτή ἀνήκει στή μερίδα τῶν χριστιανῶν γυναικῶν, καί μητέρων, πού μέ τό φῶς τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ λάμπρυναν τό στερέωμα τῆς χριστιανικῆς ἱστορίας. Εὐσεβής, ἁγνή, μέ θερμή πίστη, μέ διαμαντένιο χαρακτῆρα, μέ πολλή μελέτη καί ἀκριβή γνώση τῶν δογμάτων καί τῶν ἐντολῶν τῆς χριστιανικῆς θρησκείας, ἀναδείχτηκε ὁ καλός ἄγγελος τοῦ σπιτιοῦ της.
Ὁ σύζυγός της Γρηγόριος εἶχε πέσει στήν αἵρεση τῶν Ὑψισταρίων, πού δεχόταν μονοπρόσωπο τόν Ὕψιστο καί ἀπέρριπτε τόν Τριαδικό Θεό. Ἀλλά ἡ Νόννα μέ τίς προσευχές της καί τήν πειθώ, πού ἐξασκοῦσε μέ σοφία καί στοργή, ἐπανέφερε τόν σύζυγό της στόν ὀρθόδοξο δρόμο, γιά νά ἀναδειχθεῖ στή συνέχεια ἕνας ἀπό τούς πιό εὐσεβεῖς ἐπισκόπους της Ἐκκλησίας μας.
Ἔπειτα ἡ Νόννα, ἔδειξε τόσο μεγάλη προσοχή στήν ἀνατροφή τῶν παιδιῶν της, ὥστε ἀνέδειξε πολύτιμες δυνάμεις καί ἔξοχα κοσμήματα τῆς χριστιανικῆς πίστης. Καί αὐτά ἦταν, ὁ μεγάλος πατέρας τῆς Ἐκκλησίας μας Γρηγόριος ὁ Θεολόγος, ὁ ἄλλος γιός της Καισάριος καί ἡ πασίγνωστη – γιά τήν εὐσέβειά της – κόρη της Γοργονία.
Ἔτσι ἡ Νόννα ἀποτελεῖ παράδειγμα γιά μίμηση στίς κοινωνίες, πού θέλουν νά ἀντλοῦν ἀπό τήν οἰκογένεια χριστιανική τόνωση, καί νικηφόρες δυνάμεις κατά τῶν ἀσεβῶν δοξασιῶν καί τῆς τυραννίας τῶν παθῶν.
Ἡ Ἁγία Νόννα ἀπεβίωσε εἰρηνικά.
Κοινοποίηση
Δείτε Επίσης


Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.