Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.Ηταν πρώτη ἐξαδέλφη τῆς Παναγίας, μητέρας τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Εἶχε σύζυγο τόν Ζεβεδαῖο καί γιούς τόν Ἰάκωβο καί τόν Ἰωάννη. Προικισμένη καί ἡ ἴδια μέ ἔνθερμη εὐσέβεια, ἦταν ἀπό τίς γυναῖκες πού ἀκολουθοῦσαν τόν Χριστό, καί συνεισέφεραν στό ταμεῖο τῆς ἀποστολικῆς ἀδελφότητας.
Ἡ Σαλώμη ἦταν ἐκείνη, παρακινούμενη ἀπό μητρική φιλοστοργία, πού παρακάλεσε τόν Κύριο ὅταν Αὐτός πήγαινε γιά τελευταῖα φορά στήν Ἱερουσαλήμ, νά τιμηθοῦν οἱ γιοί της μέ πρωτεύοντα ἀξιώματα. Διότι εἶχε τήν ἰδέα, ὅτι ὁ Ἰησοῦς στήν Ἱερουσαλήμ ἔμελλε νά ἀναστήσει τόν θρόνο τοῦ Δαβίδ. Ὅμως ἡ Σαλώμη, τίς στιγμές τοῦ φρικτοῦ πάθους τοῦ Κυρίου, καί ἐνῷ μαθητές καί φίλοι ἀπό φόβο εἶχαν διασκορπιστεῖ, αὐτή, μαζί μέ μερικές ἄλλες πιστές γυναῖκες ἦταν ἐκεῖ καί κτυποῦσαν ἀπό λύπη τά στήθη τους.
Ἐπίσης ἡ Σαλώμη, ἀξιώθηκε νά εἶναι μία ἀπό τίς μυροφόρες, στίς ὁποῖες ὁ ἄγγελος γνωστοποίησε τήν ἀνάσταση τοῦ Ἰησοῦ. Μετά τήν ἵδρυση τῆς χριστιανικῆς Ἐκκλησίας στήν Ἱερουσαλήμ, ἡ Σαλώμη ἐξακολούθησε νά διακρίνεται γιά τό ζῆλο καί τίς ἐλεημοσύνες της.
Ὁ διωγμός ἐναντίον τῆς ἐκκλησίας στήν Ἱερουσαλήμ, προξένησε μεγάλη λύπη στήν Σαλώμη. Ἡ καρδιά της ὑπέστη μεγάλο σπαραγμό τήν ἡμέρα, πού ὁ Ἡρῴδης ἀποκεφάλισε τόν πρωτότοκο γιό της Ἰάκωβο. Ἀλλά ἡ ἐλπίδα στόν Χριστό τήν ἐνίσχυσε καί μέ τήν προσδοκία τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν παρέδωσε τήν ψυχή της εἰρηνικά.
Κοινοποίηση
Δείτε Επίσης
