Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.
Ὁἱ Ἅγιες Ζηναΐδα καί Φιλονίλλα ἦταν ἀδελφές. Κατάγονταν ἀπό τήν Ταρσό τῆς Κιλικίας καί ἦταν συγγενεῖς τοῦ Ἀποστόλου Παύλου.
Ἀφοῦ ἄφησαν τήν πατρίδα τους καί ἐγκατέλειψαν ὅλα τους τά ὑπάρχοντα, περιόδευαν καί ἀσκοῦσαν τήν ἰατρική ἐπιτελώντας ταυτόχρονα ἔργο ἀποστολικό, κηρύττοντας τήν πίστη τοῦ Χριστοῦ.
Κάποτε ἔφτασαν στήν πόλη Δημητριάδα, ὅπου καί διέμειναν σέ ἕνα σπήλαιο. Κατά τήν διαμονή τους στό σπήλαιο αὐτό ἡ Ζηναΐδα θεράπευε ἀπό κάθε ἀσθένεια ὅσους προσέτρεχαν σέ αὐτήν γιά βοήθεια. Ἡ Φιλονίλλα ἔκανε μακροχρόνιες νηστεῖες καί πραγματοποίησε πολλές θαυματουργές θεραπεῖες καί ἀλλά θαύματα.
Καί οἱ δυό Ἁγίες ἐκοιμήθηκαν ἐν εἰρήνῃ στό σπήλαιο.
Κοινοποίηση
Δείτε Επίσης
