Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.Ὁἱ Ἅγιοι Φήλικας, ὁ πρεσβύτερος, Ἀχιλλέας καί Φορτουνάτος, οἱ διάκονοι, μαρτύρησαν ἐπί αὐτοκράτορος Καρακάλλα (211 – 217 μ.Χ.). Ἀπεστάλησαν ἀπό τόν Ἅγιο Εἰρηναῖο, Ἐπίσκοπο Λουγδούνων († 23 Αὐγούστου) στήν πόλη Βαλένθια τῆς Ἱσπανίας γιά νά κηρύξουν τό Εὐαγγέλιο. Ἐκεῖ τούς συνέλαβε ὁ ἀνθύπατος Κορνήλιος καί μετά ἀπό φρικώδη βασανιστήρια τούς ἀποκεφάλισε περί τό ἔτος 212 μ.Χ. Ἔτσι οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες εἰσῆλθαν στή χαρά τῆς δόξας καί τῆς μακαριότητας τοῦ Θεοῦ.
Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx
Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Τό ζῆλον δεξάμενοι τῶν Ἀποστόλων Χριστοῦ, νομίμως ἠθλήσατε, ὑπέρ τῆς δόξης αὐτοῦ, τρισάριθμοι Μάρτυρες, Φῆλιξ ὁ θεοφόρος, Ἀχιλλεύς ὁ θεόφρων, ἅμα καί Φουρτουνάτος, τόν ἐχθρόν καθέλοντες· διό ἐν εὐφροσύνῃ ὑμᾶς μακαρίζομεν.
Κοντάκιον. Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.
Ὡς λυχνία τρίφωτος τῇ Ἐκκλησίᾳ, Ἀθληταί ἐκλάμπετε, Φῆλιξ ὁμοῦ καί Ἀχιλλεύς, σύν Φουρτουνάτῳ ἑκάστοτε, ταῖς τῆς ἀθλήσεως, θείαις λαμπρότησι.
Μεγαλυνάριον.
Χαίροις τῶν Μαρτύρων τριάς σεπτή, οἱ γενναίοις ἄθλοις, μεγαλύναντες τόν Χριστόν, Φῆλιξ θεοφόρε, καί Ἀχιλλεῦ θεόφρον, καί Θεῖε Φουρτουνάτε, ἡμῶν οἱ πρόμαχοι.
