Οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες Δομνίνος ἢ Δόμνος καί Φιλήμων, καταγόμενοι πιθανῶς ἀπό τήν Θεσσαλονίκη, ἀναχώρησαν γιά τήν Ἰταλία, ὅπου κήρυτταν τό Εὐαγγέλιο καί βάπτιζαν Χριστιανούς. Ἐξαιτίας αὐτοῦ, ἐπειδή ἐξόργισαν τούς εἰδωλολάτρες, συνελήφθησαν, δέθηκαν μέ ἁλυσίδες καί παραδόθηκαν στόν ἄρχοντα τῆς χώρας. Ὁ ἄρχοντας, ὅταν οἱ Μάρτυρες παρουσιάσθηκαν μπροστά τους, ἐπιχείρησε ἀρχικά μέσῳ τῆς κολακείας νά τούς μετακινήσει ἀπό τήν πίστη τοῦ Χριστοῦ, ὑποσχόμενος σέ αὐτούς τιμές καί δῶρα μεγάλης ἀξίας. Στήν συνέχεια ὅμως, ὅταν τούς εἶδε νά μήν σκέπτονται καθόλου ὅλα αὐτά, μόνο δέ τόν Χριστό νά ἐπικαλοῦνται, ἀφοῦ τούς γύμνωσε καί τούς τέντωσε στήν γῆ ἀπό τέσσερις μεριές, τούς χτύπησε ἀνηλεῶς, γιά νά τούς ἐξαναγκάσει νά θυσιάσουν στά εἴδωλα. Ἐπειδή ὅμως δέν τούς ἔπεισε, τούς ἔκλεισε στήν φυλακή καί τούς ἀποκεφάλισε.
Ἡ μνήμη τους ἀναφέρεται καί στίς 26 Μαρτίου.
Κοινοποίηση
Δείτε Επίσης

Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.