Ὁἱ Ἅγιοι Μάρτυρες Ἐμμανουήλ καί Θεοδόσιος κατάγονταν ἀπό τήν Ἀνατολή. Ἐπειδή ἔβλεπαν κάθε ἡμέρα τούς Χριστιανούς νά φονεύονται ἀπό τούς εἰδωλολάτρες, συνασπίσθηκαν μεταξύ τους, γιά νά ὁμολογήσουν μέ παρρησία τόν Χριστό καί νά μαρτυρήσουν γιά τό Ὄνομά Του. Ἦλθαν κρυφά ἀπό μόνοι τους στόν ἄρχοντα τῆς χώρας, ὁ ὁποῖος τότε ἔλεγχε πολλούς Χριστιανούς καί τούς σκότωνε καί στάθηκαν μπροστά του. Διακήρυξαν εὐθαρσώς τόν Χριστό καί ὁμολόγησαν ὅτι εἶναι Χριστιανοί, προκαλώντας ἔκπληξη ὄχι μόνο στούς παρευρισκόμενους ἀλλά καί στόν ἄρχοντα μέ τήν ἀνδρεία τους καί τήν τόλμη τῆς γνώμης τους. Συνελήφθησαν ὅμως καί κλείσθηκαν στή φυλακή. Μετά ἀπό μερικές ἡμέρες, ὁ ἄρχοντας τούς ἔβγαλε ἀπό τήν φυλακή καί τούς ἐξανάγκαζε νά ἀρνηθοῦν τόν Χριστό καί νά θυσιάσουν στά εἴδωλα. Ἐπειδή ὅμως δέν τούς ἔπεισε, ἄρχισε νά τούς ὑποβάλλει σέ πολλά βασανιστήρια. Τούς κρέμασε σέ ξύλο καί τούς ἔγδαρε τά πλευρά. Στήν συνέχεια τούς κατέβασε ἀπό τό ξύλο καί τούς τοποθέτησε πάνω σέ κοφτερή ἁλωνιστική μηχανή μέ τρεῖς αἰχμές καί τέλος τούς ἀποκεφάλισε.
Ἔτσι οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες, μαρτύρησαν καί ἔλαβαν τόν ἁμαράντινο στέφανο τῆς δόξας.
Ἅγιοι Ἐμμανουὴλ καὶ Θεοδόσιος οἱ Μάρτυρες καὶ οἱ σὺν αὐτοῖς Σαράντα μαρτυρήσαντες (26 Μαρτίου)
Κοινοποίηση
Δείτε Επίσης

Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.