Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.
Περί τῆς καταγωγῆς καί τοῦ τόπου τοῦ μαρτυρίου τοῦ Ἁγίου Νεομάρτυρα Δημητρίου δέν γνωρίζουμε τίποτα. Ὁ Χρυσόστομος Παπαδόπουλος στό ἔργο του «Οἱ Νεομάρτυρες» ἀναφέρει αὐτόν μέ τό ὄνομα Δημήτριος Τορναρᾶς ὡς μαρτυρήσαντα στίς 19 Μαρτίου 1564.
Ὁ Νεομάρτυς Δημήτριος συναναστρεφόμενος καί συνομιλώντας μέ τούς Τούρκους κίνησε κάποια μέρα τόν φθόνο τους.
Τό ἐκβίαζαν νά ἀσπαστεῖ τή Μουσουλμανική θρησκεία. Προσκρούοντες ὅμως στήν πίστη καί τήν θέληση τοῦ Μάρτυρα νά παραμείνει στήν πατρώα εὐσέβεια, τόν ὁδήγησαν στόν κριτή, τόν συκοφάντησαν γιά ἐξύβριση τῆς θρησκείας τοῦ Μωάμεθ καί πέτυχαν τήν θανατική καταδίκη του. Ἔτσι ὁ Νεομάρτυς Δημήτριος, μή ὑποκύπτοντας στούς βασανισμούς καί στούς δαρμούς, πού τόν ὑπέβαλαν οἱ Τοῦρκοι, δέχθηκε τό στέφανο τοῦ μαρτυρίου διά ἀποκεφαλισμοῦ.
