Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.
Ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυς Ἐφραίμ γεννήθηκε στίς 14 Σεπτεμβρίου 1384. Σέ μικρή ἡλικία ἔμεινε ὀρφανός ἀπό πατέρα μαζί μέ τά ἄλλα ἀδέλφια του, τή δέ φροντίδα τους ἀνέλαβε ἡ εὐσεβής μητέρα του. Σέ ἡλικία δεκατεσσάρων ἐτῶν ὁ Ὅσιος εἰσῆλθε στή μονή τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου τοῦ ὄρους τῶν Ἀμώμων (Καθαρῶν) τῆς Ἀττικῆς καί ἀσκήτεψε ἐκεῖ προοδεύοντας στήν ἀρετή καί τήν κατά Χριστόν βιοτή καί πολιτεία. Χειροτονήθηκε πρεσβύτερος καί πάντοτε διακονοῦσε στό ἱερό θυσιαστήριο μέ φόβο Θεοῦ.
Στίς 14 Σεπτεμβρίου 1425, ἐπιστρέφοντας ἀπό τό ἀσκητήριό του στή μονή, τήν εἶδε κατεστραμμένη ἀπό τούς Τούρκους. Ὅλοι οἱ πατέρες δέ, εἶχαν σφαγιασθεῖ ἀπό τούς ἀλλόπιστους. Ὁ Ἅγιος συνελήφθη καί βασανίσθηκε ἀνηλεῶς. Οἱ Τοῦρκοι τόν κρέμασαν ἀνάποδα σέ ἕνα δένδρο, κάρφωσαν τούς πόδες καί τήν κεφαλή τοῦ Ἁγίου καί τέλος διαπέρασαν τό μαρτυρικό σῶμα του μέ πυρακτωμένο ξύλο. Ἔτσι ὁ Ἅγιος Ἐφραίμ μαρτύρησε τό 1426, καί ἔλαβε τό ἀμαράντινο στέφανο τῆς δόξας.
Ἡ εὕρεση τῶν ἱερῶν λειψάνων αὐτοῦ ἔγινε στίς 3 Ἰανουαρίου τοῦ 1950.
Κοινοποίηση
Δείτε Επίσης
