Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.Ὁ Εὐθύμιος Ἀγριτέλης, ὑπῆρξε ἐπίσκοπος Ζήλων ἀπό τό 1912 ἕως τό 1921.
Μοναχός της Ἱερᾶς Μονῆς Λειμώνας, σπούδασε στή Θεολογική σχολή τῆς Χάλκης καί κατόπιν ἔκανε διδάσκαλος καί Ἱεροκήρυκας στήν Λέσβο καί πρωτοσύγκελος στήν μητρόπολη Μηθύμνης.
Στίς 12 Ἰουνίου 1912 χειροτονήθηκε ἐπίσκοπος Ζήλων. Ὡς ἐπίσκοπος ἀνέπτυξε μεγάλη θρησκευτική καί ἐθνική δράση. Ὅταν ἡ δράση του ἔγινε γνωστή στούς Κεμαλιστές Τούρκους, συνελήφθη καί φυλακίστηκε μαζί μέ ἄλλους πρόκριτους τῆς ἐπαρχίας Ἀμασείας στίς 21 Ἰανουαρίου 1921. Μέ αἴτησή του, ζήτησε ἀπό τήν κεμαλική κυβέρνηση τῆς Ἄγκυρας νά θεωρηθεῖ μόνο αὐτός ἔνοχος καί νά ἀπαλλαγοῦν οἱ ὑπόλοιποι συλληφθέντες. Μάλιστα δέ μπροστά στό δικαστήριο ἀπολογήθηκε μέ θαυμάσια ἀγόρευση.
Στή φυλακή ὑπέστη πολλά βασανιστήρια, ἀπό τά ὁποία καί πέθανε στίς 29 Μαΐου 1921. Μετά δέ τόν θάνατό του ἦλθε καί ἡ καταδικαστική ἀπόφαση τοῦ τούρκικου δικαστηρίου!
Κοινοποίηση
Δείτε Επίσης
