Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.
Ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυς Εὐσέβιος ἔζησε κατά τόν 4ο αἰώνα μ.Χ. καί ἦταν Ἐπίσκοπος τῶν Σαμοσάτων στήν Κομμαγηνή τῆς Συρίας. Διακρίθηκε γιά τούς ἀγῶνές του κατά τῶν αἱρετικῶν Ἀρειανῶν καί ἐξορίσθηκε γιά τά ὀρθόδοξα φρονήματά του ἀπό τόν ἀρειανίζοντα αὐτοκράτορα Οὐάλεντα στίς παρά τό Δούναβη χῶρες. Μετά τό θάνατο τοῦ Οὐάλεντος (378 μ.Χ.) ἐπανῆλθε στήν Ἐπισκοπή του καί ἐξακολούθησε τόν ἀγώνα του γιά τήν Ὀρθόδοξη πίστη. Ἀφοῦ ἐχειροτόνησε πολλούς Ἐπισκόπους πρός καταπολέμηση τῶν αἱρέσεων, μεταξύ τῶν ὁποίων καί τόν Μάρη, Ἐπίσκοπο τῆς ἀρειανίζουσας πόλεως Δολιχῆς, ἐφονεύθηκε διά κεράμου πού ἔρριψε ἐπί τῆς κεφαλῆς του αἱρετική γυναίκα.
Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx
Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε. Σοφίας τοῦ Πνεύματος, καταυγασθείς τῷ φωτί, τόν λόγον ἐτράνωσας, τῆς εὐσεβείας ἡμῖν, Εὐσέβιε ἔνδοξε· σύ γάρ ἱεραρχήσας, εὐσεβῶς τῇ Τριάδι, ἤθλησας θεοφρόνως, καί τήν πλάνην καθεῖλες. Καί νῦν Πάτερ δυσώπησον, σώζεσθαι ἅπαντας.
Κοντάκιον. Ἦχος πλ. δ’. Τῇ ὑπερμάχῳ.
Τῆς εὐσεβείας κατασπείρας τά διδάγματα,
Τά τοῦ Ἀρείου ἐναπέτεμες ζιζάνια
Καί Μαρτύρων τῷ στεφάνῳ κατεκοσμήθης·
Τόν γάρ Λόγον σύν Πατρί τε καί τῷ Πνεύματι
Ὁμοούσιον καί σύνθρονον ἐκήρυξας·
Ὅθεν κράζομεν, χαίροις Πάτερ Εὐσέβιε.
Μεγαλυνάριον.
Χαίροις τῆς Τριάδος μυσταγωγέ, καί τῶν Σαμοσάτων, ποιμενάρχα καί ὁδηγέ· χαίροις ὁ τοῦ Λόγου, πιών μετ’ εὐφροσύνης, ποτήριον τό θεῖον, μάκαρ Εὐσέβιε.
