Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.
Ὁ Δίκαιος Βασιλιάς Ἐζεκίας, ἦταν γιός τοῦ ἀποστάτη βασιλιά τοῦ Ἰούδα Ἄχαζ, πού ὑποστήριζε μέ μεγάλη θέρμη τά εἴδωλα. Ὁ Ἐζεκίας ὅμως, ἀκολούθησε ἐντελῶς διαφορετικό δρόμο ἀπό τόν πατέρα του.
Καταπολέμησε τήν εἰδωλολατρία, ἔδωσε στήν γιορτή τοῦ Ἰουδαϊκοῦ Πάσχα περισσότερη μεγαλοπρέπεια, καί ὑποστήριξε μέ τό προσωπικό του παράδειγμα ἀλλά καί τό βασιλικό του κύρος, τόν ἀληθινό Θεό. Ἀλλά καί ὁ Θεός τόν ὑποστήριξε ἀνάλογα.
Ὁ Ἐζεκίας λοιπόν ὄχι μόνο κατόρθωσε νά νικήσει τούς Φιλισταίους, ἀλλά κατόρθωσε νά ξεφύγει καί ἀπό τόν ζυγό τῶν Ἀσσυρίων, κατατροπώνοντας τόν Βασιλιά τους, Σεναριχείμ.
Οἱ σύμβουλοι τοῦ Ἐζεκία ἦταν οἱ προφῆτες Ἠσαΐας καί Μιχαίας. Ἀκόμα ὑποστήριξε πολύ τήν γεωργία καί τό ἐμπόριο, ὀχύρωσε τήν Ἱερουσαλήμ καί στόλισε τόν ναό τῆς Ἱερουσαλήμ.
Πέθανε τό 696 π.Χ καί τάφηκε μέ μεγάλη πομπή, στόν ὑψηλότερο τάφο τῶν υἱῶν τοῦ Δαυίδ. Ὑπῆρξε δέ ἕνας ἀπό τούς καλύτερους βασιλεῖς τοῦ Ἰούδα.
