Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.
Ὁἱ Ἅγιοι Λαυρέντιος ὁ ἀρχιδιάκονος, Ξύστος πάπας τῆς Ρώμης καί Ἰππόλυτος, μαρτύρησαν τό 53 μ.Χ.
Ὅταν ἔγινε ὁ διωγμός κατά τῶν χριστιανῶν, ὁ πάπας τῆς Ρώμης Ξύστος, ὁμολόγησε πρῶτος τήν πίστη του στόν Κύριο, μέ ἀποτέλεσμα νά θανατωθεῖ μέ ἀποκεφαλισμό.
Κατόπιν συνέλαβαν τόν Ἅγιο Λαυρέντιο, ὁ ὁποῖος ἔχριζε διαχειριστής τῆς Ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας. Τοῦ ζητήθηκε νά παραδώσει τούς θησαυρούς τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ Λαυρέντιος τότε, τούς παρουσίασε τούς φτωχούς, τά ὀρφανά καί ὅσους εἶχαν ἀνάγκη τήν συνδρομή τῆς Ἐκκλησίας καί τούς εἶπε ὅτι αὐτοί ἦταν οἱ θησαυροί της. Γιά αὐτό τό τόλμημά του, οἱ εἰδωλολάτρες τόν βασάνισαν, ψήνοντάς τον ζωντανό.
Τό λείψανο τοῦ Ἁγίου Λαυρεντίου τό παρέλαβε ὁ Ἅγιος Ἰππόλυτος. Μόλις ὅμως μαθεύτηκε αὐτή του ἡ πράξη, ἡ ἡγεμόνας διέταξε τόν βασανισμό του. Ἔτσι μαρτύρησε καί ὁ Ἅγιος Ἰππόλυτος.
Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx
Ἀπολυτίκιο. Ἦχος γ’. Τήν ὡραιότητα.
Τῷ θείῳ Πνεύματι, καταυγαζόμενος, ὡς ἄνθραξ ἔφλεξας, πλάνης τήν ἄκανθαν, Ἀρχιδιάκονε Χριστοῦ, Λαυρέντιε Ἀθλοφόρε· ὅθεν ὡς θυμίαμα, λογικόν ὡλοκαύτωσαι, τῷ σέ μεγαλύναντι, τῷ πυρί τελειούμενος· διό τούς σέ τιμῶντας θεόφρον, σκέπε ἐκ πάσης ἐπηρείας.
Κοντάκιον. Ἦχος β’. Τά ἄνω ζητῶν.
Πυρί θεϊκῷ, φλεχθεῖς τήν καρδίαν σου, τό πῦρ τῶν παθῶν, εἰς τέλος ἐναπέσβεσας, Ἀθλητῶν ἑδραίωμα, θεοφόρε Μάρτυς Λαυρέντιε· καί ἐν ἄθλοις ἐβόας πιστῶς· Οὐδέν με χωρίσει, τῆς ἀγάπης Χριστοῦ.
Μεγαλυνάριον.
Χαίροις ὁ Διάκονος τοῦ Χριστοῦ, ὁ διακονήσας, ἐν τῇ χάριτι εὐσεβῶς· χαίροις ὁ τελέσας, διά πυρός ἀνδρείως, τόν ἔνθεον ἀγῶνα, Μάρτυς Λαυρέντιε.
