Γεννήθηκε στήν Καισάρεια τῆς Καππαδοκίας τό 349 μ.Χ. καί ἦταν ἕνας ἐκ τῶν ἀδελφῶν τοῦ Μεγάλου Βασιλείου.
Ὁ πατέρας τους Βασίλειος, ἦταν ρήτορας, ἐγκατεστημένος στή Νεοκαισάρεια τοῦ Πόντου καί ἦταν υἱός τῆς Μακρίνης, ἡ ὁποία ὑπέστη πολλά μετά τοῦ συζύγου της κατά τόν διωγμό τοῦ Μαξιμίνου γιά τήν πίστη τους στόν Χριστό.
Ἡ μητέρα τους Ἐμμέλεια, θυγατέρα Μάρτυρος, καταγόταν ἀπό τήν Καππαδοκία και ἦταν εὐλαβέστατη καί πολύ φιλάνθρωπη. Ἀπό τόν γάμο της μέ τόν Βασίλειο γεννήθηκαν ἐννέα παιδιά, ἀπό τά ὁποία τά τέσσερα ἦταν ἀγόρια. Τό πρωτότοκο παιδί τους ἦταν ἡ Μακρίνα ἡ ὁποία, μετά τόν θάνατο τοῦ μνηστήρα της, ἐπιδόθηκε στήν ἄσκηση. Πρό τοῦ Πέτρου γεννήθηκε ἡ Θεοσεβία. Ἀπό τά τέσσερα ἀγόρια, τρεῖς ἔγιναν Ἐπίσκοποι τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, ὁ Βασίλειος στήν Καισάρεια, ὁ Γρηγόριος στή Νύσσα καί ὁ Πέτρος στή Σεβαστεία. Ὁ τέταρτος, ὁ Ναυκράτιος, πέθανε σέ ἡλικία μόλις 27 ἐτῶν.
Ὁ Πέτρος, ἔγινε ἡγούμενος τῆς μονῆς πού ἵδρυσε ὁ Μέγας Βασίλειος, ὁ ὁποῖος τό ἔτος 370 μ.Χ. τόν χειροτόνησε πρεσβύτερο καί τό 380 μ.Χ., Ἐπίσκοπο Σεβαστείας τῆς Μ. Ἀρμενίας. Ἔλαβε μέρος στήν Β’ Οἰκουμενική Σύνοδο καί κοιμήθηκε εἰρηνικά τό ἔτος 392 μ.Χ.
Κοινοποίηση
Δείτε Επίσης

Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.