Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.Ὁ Ἅγιος Πορφύριος ἔζησε τόν 3ο μ.Χ. αἰῶνα στά χρόνια τοῦ αὐτοκράτορα Αὐρηλιανοῦ. Καταγόταν ἀπό τήν Ἔφεσο τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καί ἀπό μικρή ἡλικία εἶχε ἀνατραφεῖ μέ τούς μίμους στά θέατρα. Ἐξασκώντας τήν τέχνη τοῦ μίμου συχνά κορόιδευε τίς χριστιανικές συνήθειες καί τελετουργίες.
Ἀλλά ἡ Θεία ἐπέμβαση ἔφερε μία ἀπροσδόκητη μεταβολή. Ὁ Πορφύριος εἶχε μία κόρη τήν ὁποία ἔχασε ἀπό αἰφνίδιο θάνατο. Ἡ ἀπώλειά της ἔφερε ἕνα τεράστιο πλῆγμα στήν καρδιά του. Ἄφησε τό ἐπάγγελμα τοῦ μίμου καί ἄρχισε νά περιφέρεται θρηνώντας. Ἡ παρηγοριά στήν καρδιά του ᾖρθε ἀπό τούς κόλπους τῶν χριστιανῶν, πού τόσο εἶχε ἐμπαίξει.
Ἔτσι βρίσκοντας τήν γαλήνη βαπτίσθηκε χριστιανός καί μετά μέ θάρρος ἀποκήρυξε τήν εἰδωλολατρική πίστη. Ὁ ἔπαρχος ὅταν τό ἔμαθε τόν κάλεσε καί τόν πρόσταξε νά ἀσπαστεῖ τά εἴδωλα.
Ὁ Ἅγιος Πορφύριος ἀρνήθηκε, γι’ αὐτό καί ἀποκεφαλίστηκε.
Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx
Ἀπολυτίκιον. Ἦχος πλ. α’. Τόν συνάναρχον Λόγον.
Ὡς ἐδέξω τό φέγγος τῆς θείας χάριτος, ἐξ αἱμάτων πορφύραν λαμπράν ἐφοίνιξας, ἐναθλήσας ἀνδρικῶς Μάρτυς Πορφύριε· ὅθεν τῆς δόξης τοῦ Χριστοῦ, κοινωνός ἀναδειχθείς, ἱκέτευε Ἀθλοφόρε, ὑπέρ τῶν πίστει τιμώντων, τήν μακαρίαν σου ἄθλησιν.
Κοντάκιον. Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.
Προτραπείς τό βάπτισμα Χριστοῦ ἐμπαῖξαι, τόν ἐχθρόν ἐνέπαιξας, ὁμολογίᾳ ἀληθεῖ, τῆς εὐσεβείας Πορφύριε, καί μαρτυρίου, τόν δρόμον διήνυσας.
Μεγαλυνάριον.
Αἵμασι φοινίξας ἀθλητικοῖς, πορφύραν ἁγίαν, ἀφθαρσίας μαρτυρικῶς, Πορφύριε χαίρων, παρέστηκας Κυρίῳ, ὑπέρ ἡμῶν πρεσβεύων, τῶν εὐφημούντων σε.
