Εἶναι ἄγνωστο ἀπό ποῦ καταγόταν ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυς Τιμόθεος, Ἐπίσκοπος Προύσης. Ἄθλησε κατά τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Ἰουλιανοῦ τοῦ Παραβάτου (360 – 362 μ.Χ.), τό 361 μ.Χ. Ὡς Ἐπίσκοπος Προύσης διακρινόταν γιά τήν ζῶσα εὐσέβεια καί τόν ἀκοίμητο ζῆλο του πρός στήριξη τοῦ ποιμνίου του καί τήν περιφρούρηση αὐτοῦ ἀπό τίς διάφορες αἱρέσεις. Μέ τή Χάρη τοῦ Θεοῦ ἡ φήμη του εἶχε διαδοθεῖ πολύ πέραν τῶν ὁρίων τῆς Ἐπισκοπῆς του. Ὅταν ὁ Ἰουλιανός ἐξαπέλυσε τό διωγμό κατά τῶν Χριστιανῶν, ὁ Τιμόθεος εὑρέθηκε μεταξύ τῶν πρώτων ποιμένων τῆς Ἐκκλησίας, οἱ ὁποῖοι ἀντέστησαν στίς ἀποφάσεις τοῦ ἀσεβοῦς αὐτοκράτορος, καταπολεμώντας τά ἀνόσια αὐτοῦ διατάγματα μέ παρρησία καί τόλμη. Ἕνεκα τῆς σθεναρῆς αὐτῆς ἀντιστάσεώς του, ὁ Ἰουλιανός ἀπέστειλε ἐκπρόσωπό του, γιά νά πείσει τόν Τιμόθεο νά ὑπακούσει στίς αὐτοκρατορικές διαταγές καί νά συμμορφωθεῖ πρός αὐτές, ἀπαρνούμενος τόν Χριστό. Ὁ Τιμόθεος ὅμως ἐδήλωσε πρός τόν ἀπεσταλμένο τοῦ αὐτοκράτορος ὅτι δέν δέχεται διαταγές ἀντιβαίνουσες πρός τίς Χριστιανικές ἀρχές, ἔλεγξε δέ τόν Ἰουλιανό γιά τήν ἀποστασία του. Γιά τή στάση του αὐτή καταδικάσθηκε σέ θάνατο καί ἀποκεφαλίσθηκε.
Ναός τοῦ Ἁγίου Τιμοθέου ὑπῆρχε ἐντός τοῦ νοσοκομείου τοῦ «ἐν τῷ Δευτέρῳ» τῆς Κωνσταντινουπόλεως.
Κοινοποίηση
Δείτε Επίσης

Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.