Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.
Ἡγιος τῆς Ρωσικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας καί γιός τοῦ ἡγεμόνα τοῦ Κιέβου Σβιατοσλάβ.
Γεννήθηκε τό ἔτος 949 μ.Χ. Ἡ μητέρα του ὀνομαζόταν Μαλοῦσα καί ἦταν πρῶτα ὑπηρέτρια τῆς μητέρας τοῦ συζύγου της, δηλαδή τῆς Ἁγίας βασίλισσας Ὄλγας, πού ἦταν ἡ πρώτη πού ἔγινε χριστιανή στή Ρωσία καί ὁδήγησε πολλούς στήν εὐσέβεια.
Ὅταν ὁ Βλαδίμηρος κατέλαβε τόν θρόνο τοῦ Κιέβου, στήν ἀρχή ἦταν εἰδωλολάτρης καί ἔτσι ἐνεργοῦσε. Πῆρε πολλές συζύγους καί ἀπόκτησε 12 γιούς καί 11 θυγατέρες. Κατόπιν ὅμως, μέ τίς θερμές προσευχές τῆς ἁγίας γιαγιᾶς του καί τή θεία φώτιση – πολλά σημεῖα λέγονται γιά τήν προσέλευσή του στόν χριστιανισμό – πίστεψε στόν Χριστό καί βαπτίστηκε στό Κίεβο τό ἔτος 897.
Παντρεύτηκε τήν ἀδελφή τοῦ αὐτοκράτορα τοῦ Βυζαντίου Βασιλείου Β’ τοῦ Βουλγαροκτόνου, Ἄννα καί γκρέμισε ὅλα τά εἴδωλα πού ὑπῆρχαν στή χώρα. Βάπτισε τούς περισσότερους Ρώσους χριστιανούς καί ἔκτισε δυό ὡραῖες ἐκκλησίες στό Κίεβο. Ἡ ζωή του ἄλλαξε ριζικά καί ἔγινε ἀληθινός Χριστιανός καί βοήθησε πάρα πολύ γιά τήν ἐξάπλωση τοῦ Χριστιανισμοῦ.
Ἀπεβίωσε εἰρηνικά στίς 15 Ἰουλίου τοῦ ἔτους 1015.
