Ὁ Ὅσιος αὐτός ἦταν ἡγούμενος τῆς παλαιᾶς Μονῆς τῶν Βουλευτηρίων τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Ἀλλά ἐπειδή ἡ Μονή αὐτή ἦταν παραλιακή καί δεχόταν πολλές ἐπιδρομές βαρβάρων, ἐγκαταλείφθηκε ἀπό τούς μοναχούς, πού πῆγαν σέ ἄλλα δυσπρόσιτα μέρη τοῦ Ἁγίου Ὄρους.
Ἔτσι καί ὁ Ὅσιος Γερόντιος, μαζί μέ ἕναν ὑποτακτικό του, ἐγκαταστάθηκε στό πάνω μέρος τῆς Σκήτης τῆς Ἁγίας Ἄννας, ὅπου ἔκτισε ἡσυχαστήριο μέ ἐκκλησία στό ὄνομα τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονα.
Ἔτσι ὁ Ὅσιος Γερόντιος εἶναι ὁ πρῶτος, πού δημιούργησε τή Σκήτη τῆς Ἁγίας Ἄννας. Ἐκεῖ κοντά μάλιστα, ὁ Ὅσιος διά ἀποκαλύψεως τῆς Παναγίας, βρῆκε νερό (ἐνῶ ὁ τόπος ἐκεῖ ἦταν ἐντελῶς ἄνυδρος), πού καί σήμερα ἀναβλύζει καί οἱ μοναχοί τό χρησιμοποιοῦν σάν ἅγιασμα. Ὁ Ὅσιος Γερόντιος ἀπεβίωσε εἰρηνικά σέ βαθιά γεράματα.
Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx
Ἀπολυτίκιον. Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Γέρας πέφηνας, τῆς ἐγκρατείας, γέρας εἴληφας, τῆς ἀφθαρσίας, φερωνύμως θεοφόρε Γερόντιε· ἀσκητικαῖς ἀρεταῖς γάρ κοσμούμενος, Βουλευτηρίων Μονῆς ὤφθης πρότυπον. Πάτερ Ὅσιε, Χριστόν τόν Θεόν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τό μέγα ἔλεος.
Κοντάκιον. Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.
Μοναστῶν ὑπόδειγμα ὤφθης ἐν Ἄθῳ, ὡς θεράπων ἔνθεος, τοῦ σέ δοξάσαντος Χριστοῦ, ᾧ καί προσάγοις ἑκάστοτε, τούς σέ τιμῶντας, Γερόντιε Ὅσιε.
Μεγαλυνάριον.
Ὤφθης ἀρχηγέτης καί καλλονή, τῆς ἐν Ἄθῳ Σκήτης, τῆς Προμήτορος τοῦ Χριστοῦ, ὡς Βουλευτηρίων, Μονῆς κανών καί τύπος, Γερόντιε παμμάκαρ, Ἀγγέλων σύσκηνε.

Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.