Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Μωγαρισσοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆκε στήν ἐπαρχία τῆς Καππαδοκίας. Ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Θρακός καί ἔφτασε ἕως καί τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου (491 – 518 μ.Χ.). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Προαιρέσιος καί ἡ μητέρα του Εὐλογία. Ἦταν καί οἱ δυό εὐσεβεῖς καί πιστοί ἄνθρωποι. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, ἀπό θεῖο ζῆλο, δέν ἀκολούθησε τήν ἔγγαμο ζωή, ἀλλά τό μοναχικό βίο. Γι’ αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πατρίδα του καί πῆγε στά Ἱεροσόλυμα νά προσκυνήσει τούς Ἁγίους Τόπους. Στή συνέχεια μετέβη στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἐπισκέφθηκε τόν Ἅγιο Συμεών τόν Στυλίτη, ὁ ὁποῖος τόν ἐμύησε στά τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἀρετῆς καί τοῦ προεῖπε ὅτι θά γίνει ποιμένας πολλῶν λογικῶν προβάτων. Ἀσκήτεψε κοντά στό θαυμαστό καί ἐνάρετο ἀσκητή, πού ὀνομαζόταν Λογγίνος, μέ τόν ὁποῖο μαζί μελετοῦσε, συζητοῦσε καί προσευχόταν καί τοῦ ὁποίου σπούδαζε τήν πνευματική διαύγεια καί τή μεγάλη ταπεινοφροσύνη.
Η σύναξις τῶν δικαίων γονέων τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, σύμφωνα μέ τήν ἀρχαία ἐκκλησιαστική παράδοση ὁρίστηκε τήν ἑπομένη τοῦ γεννεσίου τῆς Θεοτόκου, γιά τόν λόγο ὅτι αὐτοί ἔγιναν πρόξενοι τῆς παγκόσμιας σωτηρίας μέ τήν γέννηση τῆς ἁγίας θυγατέρας τους. «Τελεῖται δέ ἡ σύναξις αὐτῶν ἐν τῷ ἐξαέρῳ οἴκῳ τῆς Θεοτόκου, πλησίον τῆς μεγάλης ἐκκλησίας ἐν τοίς Χαλκοπρατείοις».
Νά ἀναφέρουμε λοιπόν, ὅτι ὁ Ἰωακείμ ἦταν γιός τοῦ Ἐλιακείμ ἀπό τήν φυλή τοῦ Ἰούδα καί ἀπόγονος τοῦ Δαβίδ. Ἔκπτωτος τοῦ θρόνου, ἰδιώτευε στήν Ἰουδαία καί τό περισσότερο χρονικό διάστημα στήν Ἱερουσαλήμ, ὅπου εἶχε μέγαρο μέ βασιλικό κῆπο. Παντρεύτηκε τήν Ἄννα, θυγατέρα τοῦ Ματθᾶν, ἱερέως, ἀπό τήν φυλή τοῦ Λευΐ και τῆς Μαρίας, γυναικός αὐτοῦ, ἀπό τήν φυλή τοῦ Ἰούδα. Ἐπειδή οἱ φυλές, Βασιλική καί Ἱερατική, συγγένευαν μεταξύ τους, διότι ἡ Βασιλεία ἐθεωρεῖτο ἴση μέ τήν Ἱεροσύνη, δέν ἔδιναν οὔτε ἔπαιρναν θυγατέρες ἀπό τίς φυλές πού θεωροῦνταν κοινές.
Ἔτσι λοιπόν, ἀφοῦ θεάρεστα πέρασε τή ζωή του τό ἅγιο αὐτό ζευγάρι, ὅπως πληροφοροῦν τά βιογραφικά σημειώματα τῶν ἑορτῶν τῆς 25ης Ἰουλίου, 8ης Σεπτεμβρίου καί 9ης Δεκεμβρίου, ὁ μέν Ἰωακείμ πέθανε ὀκτώ χρόνια ἀπό τά Εἰσόδια τῆς κόρης του Μαρίας, σέ ἡλικία 92 ἐτῶν, ἡ δέ Ἄννα 11 μῆνες μετά τόν θάνατο τοῦ Ἰωακείμ, σέ ἡλικία 83 ἐτῶν.
Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx
Ἀπολυτίκιον. Ἦχος πλ. α’. Τόν συνάναρχον Λόγον.
Ἡ δυάς ἡ ἁγία καί θεοτίμητος, Ἰωακείμ καί ἡ Ἄννα ὡς τοῦ Θεοῦ ἀγχιστεῖς, ἀνυμνείσθωσαν φαιδρῶς ᾀσμάτων κάλλεσιν· οὗτοι γάρ ἔτεκον ἡμῖν, τήν τεκοῦσαν ὑπέρ νοῦν, τόν ἄσαρκον βροτωθέντα, εἰς σωτηρίαν τοῦ κόσμου, μεθ’ ἧς πρεσβεύουσι σωθῆναι ἡμᾶς.
Κοντάκιον. Ἦχος α’. Χορός Ἀγγελικός.
Τό ζεῦγος τό σεπτόν, Ἰωακείμ τε καί Ἄννα, χορεύουσι φαιδρῶς, παρ’ ἐλπίδα τεκόντες, τό ὄρος τό ἅγιον, τήν νεφέλην τήν ἔμψυχον, τήν περίοπτον, τοῦ Βασιλέως καθέδραν· ὧν τῆς χάριτος, πνευματικῶς κοινωνοῦντες, Χριστόν μεγαλύνωμεν.
Ἕτερον Κοντάκιον. Ἦχος β’. Τά ἄνω ζητῶν.
Εὐφραίνεται νῦν, ἡ Ἄννα τῆς στειρώσεως, λυθεῖσα δεσμῶν, καί τρέφει τήν πανάχραντον, συγκαλοῦσα ἅπαντας ἀνυμνῆσαι τόν δωρησάμενον, ἐκ νηδύος αὐτῆς τοίς βροτοίς, τήν μόνην Μητέρα καί ἀπείρανδρον.
Μεγαλυνάριον.
Τέρπεται ἡ Ἄννα θεοπρεπῶς, κρατοῦσα ὡς βρέφος, τήν τεκοῦσαν τόν Ποιητήν· σύν αὐτῇ δέ χαίρει, Ἰωακείμ ὁ θεῖος· ὧν τῇ χαρᾷ ὡς δῶρον, τόν ὕμνον ᾄσωμεν.
